Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

14 Niedziela Zwykła Rok C (zielony) Nr 35 (3 lipca 2016)

Katecheza

Poszukiwanie prawdy – drogą do Boga

Człowiek, jako posiadacz biologicznego organizmu, potrzebuje chleba. A jako myśląca wolna osoba odczuwa potrzebę poznawania prawdy o świecie i samym sobie. Głód prawdy towarzyszy ludzkości od momentu, kiedy pojawiło się pytanie: dlaczego? Każde pytanie jest pytaniem o prawdę, to właśnie różni człowieka od zwierząt. Człowiek myślący szuka prawdy w nauce i filozofii. Człowiek wierzący także w religii – chrześcijanin w objawionym słowie Boga.
W trakcie procesu Jezusa Chrystusa Piłat postawił pytanie: „Cóż to jest prawda?” (J 18,38). To pytanie dzieli ludzi. Jedni wytrwale jej szukają w życiu i różnych naukach, inni ulegają pokusie sceptycyzmu, mówiąc: prawdą jest tylko to, że nie ma prawdy. Postawy sceptycyzmu i relatywizmu poznawczego są wewnętrznie niekonsekwentne, a społecznie i życiowo destrukcyjne. Jeśli nie ma obiektywnej i trwałej prawdy, to „prawda” jest dekretowana i narzucana przez rządzących: władcę, parlament, opinię społeczną, media, rzekome autorytety itp.
Tylko człowiek rozpoznaje prawdę, którą można uchwycić dopiero na etapie poznania intelektualnego. Prawda w rozumieniu klasycznym jest zgodnością sądów człowieka z rzeczywistością. Człowiek nie jest kreatorem (twórcą) prawdy obiektywnej, lecz jej odkrywcą – czytelnikiem. Nauki przyrodnicze, humanistyczne i filozofia rozpoznają prawdę bytu: człowieka i świata zewnętrznego. Skoro świat realny i jego prawa są poznawalne, to świat realny ujawnia zawarty w nim sens odsyłający do jego Stwórcy. Racjonalno-sensowna „architektura” świata wskazuje na istnienie Boga. Prawdę bytu tłumaczy jedynie rozumny wszechmocny Stwórca świata.
 
Prawda jest dobrem wspólnym ludzi, nikt nie może jej sobie przywłaszczyć. Instrumentalne traktowanie prawdy nieuchronnie prowadzi do cynizmu i niszczenia człowieka, psychicznego lub nawet fizycznego. Tak np. aprobata aborcji jest konsekwencją fałszowania prawdy o początku zaistnienia człowieka. Kłamstwo we wszelkiej jego postaci niszczy człowieka. Wytrwałe natomiast dążenie do obiektywnej prawdy prowadzi go do Boga. Święty Augustyn w Wyznaniach (ks. 10) napisał: „Gdzie bowiem znalazłem prawdę, tam znalazłem Boga mego, samą prawdę”.
Prawda ludzkiego poznania i prawda bytu wymagają od człowieka wierności prawdzie, swoje dopełnienie natomiast znajdują w prawdzie słowa Bożego.                        

ks. Stanisław Kowalczyk