Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

9 NIEDZIELA ZWYKŁA Rok C (zielony) Nr 30 (29 maja 2016)

Liturgia słowa

Modlitwa jest stałą częścią życia każdego chrześcijanina. To nie obowiązek, to dar. Pan Bóg pragnie spotkać się z nami w modlitwie. Czy przepraszamy, czy prosimy, czy dziękujemy, czy uwielbiamy, zawsze z Nim rozmawiamy. Czynimy to indywidualnie, ale Pan Bóg pragnie, abyśmy czasem modlili się wspólnie. Dlatego zaprasza nas na Mszę św., na którą przychodzimy, niosąc swą indywidualność. Tu Duch Święty tworzy z naszych indywidualności harmonię, to Jedność „nieuczyniona ręką ludzką”. Samo przebywanie w tej Jedności Ducha Świętego nas przemienia.
 

PIERWSZE CZYTANIE (1 Krl 8,41-43)

Gdy pierwszy raz wchodzimy do bardzo starego kościoła, to zwykle odczuwamy tajemnicę tego miejsca. Tajemnicę zawartą w murach, architekturze, sztuce. Przede wszystkim jest to tajemnica miejsca, które Bóg wybrał sobie na własność. Tu przez stulecia przychodził do swego ludu, który się modlił. Tu przychodził w komunii świętej. Tu wysłuchiwał słów skruchy podczas spowiedzi świętej. Jest to miejsce nasycone Jego obecnością. To jednak nie tylko czas przeszły, mimo że budowla jest zabytkowa. To dzieje się też teraz. Bo to miejsce należy do Pana Boga, który JEST z nami!
 

Czytanie z Pierwszej Księgi Królewskiej.

Po poświęceniu świątyni Salomon tak się modlił: „Cudzoziemca, który nie jest z Twego ludu, Izraela, a jednak przyjdzie z dalekiego kraju przez wzgląd na Twe imię (bo będzie słychać o Twoim wielkim imieniu i o Twojej mocnej ręce i wyciągniętym ramieniu), gdy przyjdzie i będzie się modlić w tej świątyni, Ty w niebie, miejscu Twego przebywania, wysłuchaj i uczyń to wszystko, o co ten cudzoziemiec będzie do Ciebie wołać.
Niech wszystkie narody ziemi poznają Twe imię dla nabrania bojaźni przed Tobą za przykładem Twego ludu, Izraela. Niech też wiedzą, że Twoje imię zostało wezwane nad tą świątynią, którą zbudowałem”.
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 117,1-2
Wszystko w naszym życiu jest łaską. To Boża łaska sprawia, że nasza szara i czasem trudna rzeczywistość nabiera dla nas kolorów i staje się ciekawa. Lecz łaska to nie deszcz, który automatycznie na nas spada. Musimy jej pragnąć. Tak jak wystawia się naczynia, aby „złapać” deszczówkę, tak trzeba swoje serce uczynić naczyniem czystym i otwartym na ten dar.

Refren:Całemu światu głoście Ewangelię.

Chwalcie Pana wszystkie narody, *
wysławiajcie Go wszystkie ludy,
bo potężna nad nami Jego łaska, *
a wierność Pana trwa na wieki.


DRUGIE CZYTANIE (Ga 1,1-2.6-10)

Ewangelia jest nazywana Dobrą Nowiną. Gdy jej słuchamy z czystym i otwartym sercem, prowadzi nas do Jezusa i do Kościoła. Pan Jezus nieraz mówi w Ewangelii: „Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha”. Można słuchać i być zwiedzionym – gdy wydaje się nam, że Ewangelia prowadzi nas do Jezusa i wyprowadza z Kościoła. To skutek manipulacji słowem Bożym i słuchaczami. Jedność z Kościołem jest kryterium prawdziwości tego, kto naucza.

 Początek Listu świętego Pawła Apostoła do Galatów.

Paweł, apostoł nie z ludzkiego ustanowienia czy zlecenia, lecz z ustanowienia Jezusa Chrystusa i Boga Ojca, który Go wskrzesił z martwych, i wszyscy bracia, którzy są przy mnie, do Kościołów Galacji:
Nadziwić się nie mogę, że tak szybko chcecie od tego, który was łaską Chrystusa powołał, przejść do innej Ewangelii. Innej jednak Ewangelii nie ma; są tylko jacyś ludzie, którzy sieją wśród was zamęt i którzy chcieliby przekręcić Ewangelię Chrystusową.
Ale gdybyśmy nawet my lub anioł z nieba głosił wam Ewangelię różną od tej, którą wam głosiliśmy, niech będzie przeklęty! Już to przedtem powiedzieliśmy, a teraz jeszcze mówię: Gdyby wam kto głosił Ewangelię różną od tej, którą od nas otrzymaliście, niech będzie przeklęty!
A zatem teraz: czy zabiegam o względy ludzi, czy raczej Boga? Czy ludziom staram się przypodobać? Gdybym jeszcze teraz ludziom chciał się przypodobać, nie byłbym sługą Chrystusa.
Oto słowo Boże.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (J 3,16)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Tak Bóg umiłował świat, że dał swojego Syna Jednorodnego;
każdy, kto w Niego wierzy, ma życie wieczne.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Łk 7,1-10)

Przez Słowo Bóg stworzył świat. Potem Słowem prowadził i wychowywał swój lud. A wreszcie w Osobie Jezusa Chrystusa Słowo stało się ciałem. Słowo głoszone przez Pana Jezusa miało moc uzdrawiania i nawet ożywiania. To Słowo ma nadal taką samą moc. Tylko my, dzieci epoki dewaluacji słowa, w to nie wierzymy. Trzeba nam zacząć od początku, otworzyć Pismo Święte i czytać.

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza.

Gdy Jezus dokończył swoich mów do ludu, który się przysłuchiwał, wszedł do Kafarnaum. Sługa pewnego setnika, szczególnie przez niego ceniony, chorował i bliski był śmierci. Skoro setnik posłyszał o Jezusie, wysłał do Niego starszyznę żydowską z prośbą, żeby przyszedł i uzdrowił mu sługę.
Ci zjawili się u Jezusa i prosili Go usilnie: „Godzien jest, żebyś mu to wyświadczył, mówili, kocha bowiem nasz naród i sam zbudował nam synagogę”.
Jezus przeto wybrał się z nimi. A gdy był już niedaleko domu, setnik wysłał do Niego przyjaciół z prośbą: « Panie, nie trudź się, bo nie jestem godzien, abyś wszedł pod dach mój. I dlatego ja sam nie uważałem się za godnego przyjść do Ciebie. Lecz powiedz słowo, a mój sługa będzie uzdrowiony. Bo i ja, choć podlegam władzy, mam pod sobą żołnierzy. Mówię temu: «Idź», a idzie; drugiemu: «Chodź», a przychodzi; a mojemu słudze: «Zrób to», a robi”.
Gdy Jezus to usłyszał, zadziwił się i zwracając się do tłumu, który szedł za Nim, rzekł: „Powiadam wam: Tak wielkiej wiary nie znalazłem nawet w Izraelu”. A gdy wysłani wrócili do domu, zastali sługę zdrowego.
Oto słowo Pańskie.