Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

Wniebowstąpienie Pańskie - Narodowy Dzień Zwycięstwa Rok C (biały) Nr 26 (8 maja 2016)

Wprowadzenie do liturgii

GDZIE ZACZYNA SIĘ NIEBO?

Chrystus Pan wypełnił wolę Ojca do końca i wśród radości i chwały wstępuje dziś do nieba. Wskazuje nam kierunek. A czy my tęsknimy za niebem? Czy ono nas pociąga tak, że budząc się rano, chcemy, aby dziś przyszedł ostatecznie Chrystus?
Możemy zapytać, jakie jest niebo, skoro nawet „oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, ani serce człowieka nie zdołało pojąć, jak wielkie rzeczy przygotował Bóg”? (1Kor 2,9). Jeżeli potrafimy zachwycić się pięknem natury tu na ziemi, która przecież jest skażona grzechem pierworodnym, to jak piękna musi być natura doskonała, czysta. Jak piękne muszą być inne galaktyki, cały wszechświat, który stworzył Pan Bóg z miłości do człowieka.
A czy może być niebo już tu na ziemi? Pan Jezus powiedział uczniom: „Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię!”. A także: „W imię moje złe duchy będą wyrzucać, węże brać będą do rąk, na chorych kłaść będą ręce, a ci odzyskają zdrowie” (por. Mk 16,15-18). Zostawił obietnicę, iż mocą Ducha Świętego, mocą świętego Imienia Jezus, Jego uczniowie jeszcze większe cuda mogą czynić. Warunek jest jeden: trzeba głosić światu Ewangelię. Niosąc drugiemu Jezusa, niesiemy mu niebo. Mówiąc mu o miłości Bożej, zbliżamy go do nieba. Podczas Mszy Świętej niebo schodzi na ziemię. Przyjmując Boga w komunii św., przyjmujemy niebo do siebie. Czy w to wierzysz? Czy potrafisz się tym cieszyć i tęsknić za tym? Jeżeli tak, to dla ciebie niebo zaczyna się już tu na ziemi.
Mężowie galilejscy, idźcie i głoście! Świat czeka na radość Ewangelii.

Małgorzata Stuce