Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ WSZYSTKICH ŚWIĘTYCH Rok A (biały) Nr 52 (1 listopada 2002)

Liturgia słowa

W dniu dzisiejszym czcimy Wszystkich Świętych, którzy przeszli przez życie z sercem należącym do Boga. Są wśród nich święci kanonizowani, którym oddajemy cześć, znając ich z imienia. Jest także ogromna rzesza świętych niekanonizowanych, dla których spełniła się nadzieja radości nieba. Prośmy ich wszystkich o wstawiennictwo przed Bogiem, abyśmy kiedyś mogli dzielić ich radość.

PIERWSZE CZYTANIE

(Ap 7, 2-4. 9-14) W niebie jest nieprzeliczony tłum zbawionych, bo miłość i miłosierdzie Boga nie mają granic. Ci, którzy mają udział w radości zbawienia, przeszli przez ucisk. Do chwały nieba dostali się dzięki zbawczej ofierze Chrystusa - Baranka, w którego krwi opłukali swoje szaty.

Czytanie z Księgi Apokalipsy świętego Jana Apostoła


Ja, Jan, ujrzałem innego anioła, wstępującego od wschodu słońca, mającego pieczęć Boga żywego. Zawołał on donośnym głosem do czterech aniołów, którym dano moc wyrządzić szkodę ziemi i morzu: "Nie wyrządzajcie szkody ziemi ani morzu, ani drzewom, aż opieczętujemy na czołach sługi Boga naszego". I usłyszałem liczbę opieczętowanych: sto czterdzieści cztery tysiące opieczętowanych ze wszystkich pokoleń synów Izraela. Potem ujrzałem wielki tłum, którego nikt nie mógł policzyć, z każdego narodu i wszystkich pokoleń, ludów i języków, stojący przed tronem i przed Barankiem. Odziani są w białe szaty, a w ręku ich palmy. I głosem donośnym tak wołają: "Zbawienie Bogu naszemu, Zasiadającemu na tronie, i Barankowi". A wszyscy aniołowie stanęli wokół tronu i Starców, i czworga Zwierząt, i na oblicze swe padli przed tronem, i pokłon oddali Bogu, mówiąc: "Amen. Błogosławieństwo i chwała, i mądrość, i dziękczynienie, i cześć, i moc, i potęga Bogu naszemu na wieki wieków. Amen!" A jeden ze Starców odezwał się do mnie tymi słowami: "Ci przyodziani w białe szaty kim są i skąd przybyli?" I powiedziałem do niego: "Panie, ty wiesz". I rzekł do mnie: "To ci, którzy przychodzą z wielkiego ucisku, i opłukali swe szaty, i wybielili je we krwi Baranka".

PSALM

(Ps 24, 1-2. 3-4ab. 5-6) "Kto wstąpi na górę Pana" - pyta psalmista. I daje odpowiedź: "człowiek rąk nieskalanych i czystego serca, który nie skłonił swej duszy ku marnościom". Ten, kto poszukuje dobra i stara się je czynić, otrzyma błogosławieństwo od Pana. Refren: Oto lud wierny, szukający Boga. Do Pana należy ziemia i wszystko, co ją napełnia, * świat i jego mieszkańcy. Albowiem On go na morzach osadził * i utwierdził ponad rzekami. Refren. Kto wstąpi na górę Pana, * kto stanie w Jego świętym miejscu? Człowiek rąk nieskalanych i czystego serca, * który nie skłonił swej duszy ku marnościom. Refren. On otrzyma błogosławieństwo od Pana * i zapłatę od Boga, swego Zbawcy. Oto pokolenie tych, co Go szukają, * którzy szukają oblicza Boga Jakuba. Refren.

DRUGIE CZYTANIE

(1 J 3, 1-3) Bóg obdarzył nas wielką miłością - zostaliśmy nazwani Jego dziećmi i nimi prawdziwie jesteśmy. Doświadczamy tego już teraz, we wspólnocie Kościoła. W życiu wiecznym doświadczymy tego jeszcze pełniej, gdy staniemy się do Pana podobni.

Czytanie z Pierwszego Listu świętego Jana Apostoła


Najmilsi: Popatrzcie, jaką miłością obdarzył nas Ojciec: zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi i rzeczywiście nimi jesteśmy. Świat zaś dlatego nas nie zna, że nie poznał Jego. Umiłowani, obecnie jesteśmy dziećmi Bożymi, ale jeszcze się nie ujawniło, czym będziemy. Wiemy, że gdy się to objawi, będziemy do Niego podobni, bo ujrzymy Go takim, jaki jest. Każdy zaś, kto pokłada w Nim nadzieję, uświęca się, podobnie jak On jest święty.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

(Mt 11, 28) Alleluja, alleluja, alleluja. Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy jesteście utrudzeni i obciążeni, a ja was pokrzepię. Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA

(Mt 5, 1-12a) Błogosławieni, czyli szczęśliwi, to ludzie, którzy przyjęli sercem szlachetnym ziarno Ewangelii, nie zagłuszyli go, lecz wydali owoce dobrych czynów. Teraz doświadczają wielkiej hojności Boga w niebie.

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza


Jezus, widząc tłumy, wyszedł na górę. A gdy usiadł, przystąpili do Niego Jego uczniowie. Wtedy otworzył swoje usta i nauczał ich tymi słowami: "Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni. Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię. Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni. Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią. Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą. Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi. Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. Błogosławieni jesteście, gdy ludzie wam urągają i prześladują was, i gdy mówią kłamliwie wszystko złe na was z mego powodu. Cieszcie się i radujcie, albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie".