Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ ROCZNICY POŚWIĘCENIA KOŚCIOŁA WŁASNEGO Rok A (biały) Nr 51 (27 października 2002)

Wprowadzenie do liturgii

Dzień Pański

MOST MIĘDZY NIEBEM A ZIEMIĄ

"Świątynię nie wystarczy tylko zbudować, ale trzeba ją poświęcić Najwyższemu" - mówił Ojciec Święty podczas konsekracji sanktuarium w Zakopanem. Dopiero wtedy staje się ona miejscem niezwykłym: wyjęta z porządku doczesnego zostaje przypisana Bogu i staje się Jego własnością. Staje się - co podkreślają czytania przeznaczone na dzisiejsze święto - miejscem działania mocy Bożej, źródłem, z którego nie przestaje wylewać się obficie łaska i miłosierdzie. Kościół poświęcony przestaje być zwykłą budowlą, a staje się mostem łączącym niebo z ziemią, narzędziem spotkania z Panem… Wśród nas zamieszkuje wieczność - i to wieczność chwalebna! Z momentem konsekracji odchodzą w niepamięć wszelkie świeckie kryteria: nie jest już ważne, czy świątynia jest mała czy wielka, czy jest słynnym sanktuarium, czy wiejskim kościółkiem, czy jest prosta, czy hojnie przyozdobiona… Teraz postawiona przez ludzi budowla nabiera znaczenia wiecznego: jest piękna obecnością Pana, ozdobiona Jego łaskami, otwarta na wieczność. Dzięki konsekracji kościół stał się domem Boga, Pan zamieszkał wśród ludzi. Na sąsiedniej ulicy, w sąsiedniej wiosce znajduje się brama do nieba! Kto zrozumie tę prawdę, nie przejdzie obok świątyni nie przeżegnawszy się nabożnie.

ks. Mirosław Drozdek - pallotyn

Świątynia Boga jest święta, a my nią jesteśmy" (por. 1 Kor 3, 17)