Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

3 NIEDZIELA ZWYKŁA Rok C (zielony) Nr 6 (24 stycznia 2016)

Wprowadzenie do liturgii

PŁACZ KOŚCIOŁA

Są ludzie, którzy wstydzą się płakać. A dzisiejsze słowo Boże zaczyna się od tego, że cały lud płakał, gdy usłyszał słowa prawa Bożego.
Gdyby płakała jedna osoba, to można by ją posądzić o jakąś nadwrażliwość. Tu wszyscy są tak żywo, emocjonalnie i głęboko poruszeni słowem Bożym, że nawet prorok musi interweniować. Ważna jest jednak również zapisana uwaga, że lud rozumiał czytania. Widzimy więc powiązanie dwóch rzeczy − rozumienia i dotknięcia serca. To samo Pan Jezus robi w dzisiejszej Ewangelii: rozkłada zwój, czyta, a następnie objaśnia jak najprostszymi słowami. W taki sposób Jego Słowo ma moc kruszenia kamieni i zawracania ludzi z ich złych dróg.
Dzisiaj mamy więc ukazane mocne reakcje słuchaczy na słowo Boże: u Proroka Nehemiasza lud płacze ze wzruszenia, że Pan Bóg jest tak dobry i mądry, a w Ewangelii Łukasza „oczy wszystkich w synagodze są w Nim utkwione”, co również świadczy o żywej reakcji. A my dzisiaj i w każdą niedzielę czytamy przecież dokładnie te same słowa, przy których płakał czy wbijał wzrok w Pana Jezusa tamten lud. Te same słowa padają z naszych ambon. Dajmy się i my skruszyć słowu Bożemu, skupmy się na nim, wbijmy wzrok w Pana Jezusa, który w każdą niedzielę do nas mówi.
Dziś zaczyna się także Międzynarodowy Kongres Eucharystyczny na Filipinach. Módlmy się o to, by przez takie wydarzenia cały Kościół przyjmował Chrystusa Eucharystycznego na wzór słuchaczy Słowa z dzisiejszych czytań: z płonącymi sercami, zrozumieniem, ze wzrokiem utkwionym w serce Pana Jezusa.

ks. Adam Rybicki