Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ OBJAWIENIA PAŃSKIEGO Rok C (biały) Nr 3 (6 stycznia 2016)

Liturgia słowa

 Uroczystość Objawienia Pańskiego należy do najstarszych świąt chrześcijańskich. W tradycji znana jest również jako święto Trzech Króli. Dzisiejsza Ewangelia opowiada o przybyciu do Betlejem Mędrców ze Wschodu. Hołd złożony przez nich Wcielonemu Słowu Bożemu symbolizuje powszechność zbawienia dostępnego dla wszystkich ludzi. W osobach Mędrców Kościół rozpoznaje więc siebie samego, pogan i całą rodzinę ludzką. Dzisiejszą uroczystość nazywamy także Epifanią, co w języku greckim oznacza „ukazanie się”.

PIERWSZE CZYTANIE (Iz 60,1-6)

Zgodnie z wizją przedstawianą przez proroka Izajasza Jerozolima staje się miejscem, gdzie dokonuje się zbawienie. Dlatego do Jerozolimy powinni przybyć wszyscy pragnący mieć w nim udział, co też opisuje orszak narodów i ludów zdążających z krańców ziemi do Świętego Miasta.

Czytanie z Księgi proroka Izajasza
Powstań, świeć, Jeruzalem, bo przyszło
twe światło
i chwała Pana rozbłyska nad tobą.

Bo oto ciemność okrywa ziemię
i gęsty mrok spowija ludy,
a ponad tobą jaśnieje Pan
i Jego chwała jawi się nad tobą.

I pójdą narody do twojego światła,
królowie do blasku twojego wschodu.
Podnieś oczy wokoło i popatrz:

Ci wszyscy zebrani zdążają do ciebie.
Twoi synowie przychodzą z daleka,
na rękach niesione twe córki.

Wtedy zobaczysz i promienieć będziesz,
zadrży i rozszerzy się twoje serce,
bo do ciebie napłyną bogactwa zamorskie,
zasoby narodów przyjdą ku tobie.

Zaleje cię mnogość wielbłądów,
dromadery z Madianu i z Efy.

Wszyscy oni przybędą ze Saby,
ofiarują złoto i kadzidło,
nucąc radośnie hymny na cześć Pana.

 

PSALM (Ps 72,1-2.7-8.10-11.12-13)

W obliczu Króla – Mesjasza przedstawionego w psalmie 72 – tradycja chrześcijańska rozpoznała Jezusa Chrystusa. Święty Augustyn wyjaśnia, że nędzarzami i ubogimi, których przychodzący Mesjasz wyzwala, jesteśmy my – lud Boży wierzący w Chrystusa.

Refren: Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi.

Boże, przekaż Twój sąd Królowi, *
a Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu.
Aby Twoim ludem rządził sprawiedliwie *
i ubogimi według prawa. Ref.

Za dni Jego zakwitnie sprawiedliwość *
i wielki pokój, aż księżyc nie zgaśnie.
Będzie panował od morza do morza, *
od Rzeki aż po krańce ziemi. Ref.

Królowie Tarszisz i wysp przyniosą dary, *
królowie Szeby i Saby złożą daninę.
I oddadzą Mu pokłon wszyscy królowie, *
wszystkie narody będą mu służyły. Ref.

Wyzwoli bowiem biedaka, który Go wzywa, *
i ubogiego, co nie ma opieki.
Zmiłuje się nad biednym i ubogim, *
nędzarza ocali od śmierci. Ref.

 

DRUGIE CZYTANIE (Ef 3,2-3a.5-6)

Chrześcijaństwo jest dziś obecne na wszystkich kontynentach, a Ewangelia głoszona niemalże wszystkimi ludzkimi językami. Jednakże dla pierwszych uczniów powszechny charakter zbawienia dokonanego przez Chrystusa był nowością i tą nowość przepowiadali z mocą. Tak czyni też św. Paweł w Liście do Efezjan, nazywając pogan współdziedzicami i współuczestnikami obietnicy danej przez Boga w Chrystusie Jezusie.

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Efezjan
Bracia:
Przecież słyszeliście o udzieleniu przez Boga łaski danej mi dla was, że mianowicie przez objawienie oznajmiona mi została ta tajemnica.
Nie była ona oznajmiona synom ludzkim w poprzednich pokoleniach, tak jak teraz została objawiona przez Ducha świętym Jego apostołom i prorokom, to znaczy, że poganie już są współdziedzicami i współczłonkami Ciała, i współuczestnikami obietnicy w Chrystusie Jezusie przez Ewangelię.

 

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Mt 2,3)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Ujrzeliśmy Jego gwiazdę na Wschodzie
i przybyliśmy złożyć pokłon Panu.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

 

EWANGELIA (Mt 2,1-12)

Dzisiejsza Ewangelia opisuje scenę przybycia Mędrców do Betlejem. Przez to wydarzenie zostają wypełnione kolejne zapowiedzi Starego Testamentu. Tak jak w wizji proroka Izajasza wszystkie narody zmierzały do Jerozolimy, bo tam znajdowała się świątynia, w której zamieszkiwała chwała Pana (1Krl 8,11 i 9,3), tak teraz Chrystus staje się żywą Świątynią. Warto również w wędrówce Mędrców dostrzec duchową drogę wiodącą każdego z nas na spotkanie z Bogiem.

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza
Gdy Jezus narodził się w Betlejem w Judei za panowania króla Heroda, oto Mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: «Gdzie jest nowo narodzony król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem Jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać Mu pokłon».
Skoro usłyszał to król Herod, przeraził się, a z nim cała Jerozolima. Zebrał więc wszystkich arcykapłanów i uczonych ludu i wypytywał ich, gdzie ma się narodzić Mesjasz.
Ci mu odpowiedzieli: «W Betlejem judzkim, bo tak napisał prorok:
A ty, Betlejem, ziemio Judy, nie jesteś zgoła najlichsze spośród głównych miast Judy, albowiem z ciebie wyjdzie władca, który będzie pasterzem ludu mego, Izraela».
Wtedy Herod przywołał potajemnie Mędrców i wypytał ich dokładnie o czas ukazania się gwiazdy. A kierując ich do Betlejem, rzekł: «Udajcie się tam i wypytujcie starannie o Dziecię, a gdy Je znajdziecie, donieście mi, abym i ja mógł pójść i oddać Mu pokłon». Oni zaś wysłuchawszy króla, ruszyli w drogę.
A oto gwiazda, którą widzieli na Wschodzie, szła przed nimi, aż przyszła i zatrzymała się nad miejscem, gdzie było Dziecię. Gdy ujrzeli gwiazdę, bardzo się uradowali. Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; upadli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę.
A otrzymawszy we śnie nakaz, żeby nie wracali do Heroda, inną drogą udali się do ojczyzny.