Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXVIII NIEDZIELA ZWYKŁA Rok A (zielony) Nr 49 (13 października 2002)

Wprowadzenie do liturgii

Dzień Pański

PAN WZYWA DOBRYCH I ZŁYCH…

Królewska uczta weselna to obraz przymierza, jakie Bóg zawarł z odkupioną przez Jezusa ludzkością, zapraszając nas do udziału w radości zbawienia (Iz 25, 9) i wspólnocie ze sobą. Bóg zaprasza wszystkich, dobrych i złych i wielokrotnie ponawia to zaproszenie, choć często spotyka się ono z lekceważeniem, a nawet wrogością i agresją. Udzielona bez żadnych warunków łaska domaga się od nas - zaproszonych - godnej odpowiedzi. Pan wzywa dobrych i złych nie po to, żeby źli pozostali złymi, lecz żeby zrzucili swe brudne ubrania, a ubrali się w szaty godowe tzn. w miłosierdzie i dobroć (Orygenes). Trzeba porzucić dawnego człowieka, który ulega zepsuciu na skutek zwodniczych żądz, odnawiać się duchem w waszym myśleniu i przyoblec człowieka nowego, stworzonego według Boga, w sprawiedliwości i prawdziwej świętości (Ef 4, 22-24). Błogosławieni wezwani na ucztę Baranka… Dziś, gdy spożywamy Ciało Pana, zważmy, czy rzeczywiście troszczymy się o to, by upodobnić się do Jezusa, Boskiego Oblubieńca, bo gdy staniemy przed Królem twarzą w twarz, wówczas nie będziemy mogli zasłaniać się pięknymi deklaracjami. Przemawiać będą za nas wyłącznie nasze czyny.

ks. Józef Maciąg

Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił ucztę weselną swemu synowi. (Mt 22, 2)