Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ NARODZENIA PAŃSKIEGO – Msza w dzień Rok C (biały) Nr 61 (25 grudnia 2015)

Wprowadzenie do liturgii

 BÓG PRZEMÓWIŁ DO NAS PRZEZ SYNA

Nad ziemią judzką mrok stał się światłem, bo narodził się Mesjasz. Podobnie jak pasterze, śpieszymy z dziecięcą prostotą i radością na spotkanie z Panem. Zapatrzeni w Tego, który rodzi się jako bezradny człowiek, malusieńki i płaczący. Jego narodzenie zwiastuje nasze zbawienie. Sprawy boskie mocno splotły się ze sprawami ludzkimi.
Dzisiejsze czytania wskazują na Jezusa – Światłość zamieszkałą wśród nas, zbawienie pośród ucisków, Słowo, które stało się ciałem. Syn Boży przychodzi na świat jako ubogie Dziecko, dla którego nie ma miejsca w gospodzie. Przychodzi nieznany nikomu. On jest tym Dzieckiem, które zapowiadał prorok. Jako Zbawiciel wydał się za nas i na zawsze nabył na własność.
Bóg przemówił do nas przez Syna, w Nim przyszła światłość, której nie zdołają ogarnąć ciemności. Zachwycając się znakiem, którym jest „Niemowlę owinięte w pieluszki i leżące w żłobie”, nie zapomnijmy, że możliwe jest nieszczęście. Już wtedy, w Betlejem judzkim, choć „przyszło do swojej własności, swoi Go nie przyjęli, świat Go nie poznał”.
Pojawiła się na ziemi prawdziwa i nieprzemijająca Światłość – Chrystus. Ona oświeca każdego człowieka kiedykolwiek na ten świat przychodzącego. Jezus jest Światłością, gdyż daje ludziom wszystkich czasów poznanie Boga, uczy nas drogi zbawienia. Jest Światłem dla wszystkich, którzy wyrzekli się ciemności grzechu.
Dzielmy się z innymi tym, co otrzymujemy od Boga, by Chrystusowe światło rozpraszało ciemności, których niemało na świecie, aby maksymalnie wielu naszych bliźnich rozpromieniło się Jego jasnością.

ks. Jan Augustynowicz