Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXVI NIEDZIELA ZWYKŁA Rok A (zielony) Nr 47 (29 września 2002)

Rozważanie

(Mt 7, 21) Mówię: "wierzę w Boga...". Ale wierzyć, że ktoś istnieje, to nie to samo, co wierzyć komuś. Nie zawsze "wierzyć w Boga" oznacza "wierzyć Bogu". Wierzyć Bogu to być przekonanym, że to, co On mówi i co poleca mi czynić, jest dobre; to ufać, że On zawsze troszczy się o mnie, nawet jeśli prowadzi mnie po trudnych drogach. Dopiero taka wiara, będąca całkowitym zawierzeniem Bogu, rodzi opamiętanie serca; oczyszcza mnie z pustych słów, skłania do tego, bym wypełniał wolę Boga i żył według Jego przykazań. Wiara bowiem bez uczynków jest martwa. Musi się wyrażać w czynach. Zawierzenie jest pełne wyrazów wiary. Nie każdy, który Mi mówi: "Panie, Panie!", wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto spełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie.