Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXVI NIEDZIELA ZWYKŁA Rok A (zielony) Nr 47 (29 września 2002)

Liturgia słowa


Ojcu Niebieskiemu zależy na naszym nawróceniu. Tylko wtedy, gdy odwracamy się od naszych grzesznych uczynków i przyjmujemy z wiarą Ewangelię Chrystusa, możemy wejść do królestwa niebieskiego, czyli mieć udział w życiu Bożym. Uznajmy szczerze nasze winy i prośmy Pana o przebaczenie, abyśmy mogli owocnie uczestniczyć w Uczcie eucharystycznej.

PIERWSZE CZYTANIE

(Ez 18, 25-28) Człowiek ponosi odpowiedzialność za własne czyny. Ludzki wybór niesie ze sobą konsekwencje złe lub dobre, zależnie od tego, co wybieramy. Bóg pragnie, abyśmy wybierali dobro i byśmy dzięki temu cieszyli się pełnią życia.

Czytanie z Księgi proroka Ezechiela


To mówi Pan Bóg: "Wy mówicie: 'Sposób postępowania Pana nie jest słuszny'. Słuchaj jednakże, domu Izraela: Czy mój sposób postępowania jest niesłuszny, czy raczej wasze postępowanie jest przewrotne? Jeśli sprawiedliwy odstąpił od sprawiedliwości, dopuszczał się grzechu i umarł, to umarł z powodu grzechów, które popełnił. A jeśli bezbożny odstąpi od bezbożności, której się oddawał, i postępuje według prawa i sprawiedliwości, to zachowa duszę swoją przy życiu. Zastanowił się i odstąpił od wszystkich swoich grzechów, które popełniał, i dlatego na pewno żyć będzie, a nie umrze".

PSALM

(Ps 25, 4-5. 6-7. 8-9) Mimo usilnych starań, tak często doświadczamy własnej słabości w licznych upadkach. Z pokorną świadomością módlmy się słowami psalmu do miłosiernego Ojca. Refren: Wspomnij, o Panie, na swe miłosierdzie. Daj mi poznać Twoje drogi, Panie, * naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami. Prowadź mnie w prawdzie według Twych pouczeń, * Boże i Zbawco, w Tobie mam nadzieję. Refren. Wspomnij na swoje miłosierdzie, Panie, * na swoją miłość, która trwa od wieków. Nie pamiętaj mi grzechów i win mej młodości, † lecz o mnie pamiętaj w swoim miłosierdziu, * ze względu na dobroć Twą, Panie. Refren. Dobry jest Pan i prawy, * dlatego wskazuje drogę grzesznikom. Pomaga pokornym czynić dobrze, * uczy pokornych dróg swoich. Refren.

DRUGIE CZYTANIE

(Flp 2, 1-11) Słowami Listu do Filipian Apostoł zachęca nas do wielkoduszności: niech każdy ma na względzie nie tylko własne sprawy, ale też i drugich. W takiej postawie jesteśmy naśladowcami Chrystusa, który dla nas uniżył się i przyjął ludzką kondycję - łącznie ze śmiercią na krzyżu.

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Filipian


Bracia: Jeśli jest jakieś napomnienie w Chrystusie, jeśli jakaś moc przekonująca Miłości, jeśli jakiś udział w Duchu, jeśli jakieś serdeczne współczucie, dopełnijcie mojej radości przez to, że będziecie mieli te same dążenia: tę samą miłość i wspólnego ducha, pragnąc tylko jednego, a niczego nie pragnąc dla niewłaściwego współzawodnictwa ani dla próżnej chwały, lecz w pokorze oceniając jedni drugich za wyżej stojących od siebie. Niech każdy ma na oku nie tylko swoje własne sprawy, ale też i drugich. Niech was ożywia to dążenie, które było w Chrystusie Jezusie. On, istniejąc w postaci Bożej, nie skorzystał ze sposobności, aby na równi być z Bogiem, lecz ogołocił samego siebie, przyjąwszy postać sługi, stawszy się podobnym do ludzi. A w tym co zewnętrzne, uznany za człowieka, uniżył samego siebie, stawszy się posłusznym aż do śmierci, i to śmierci krzyżowej. Dlatego też Bóg wywyższył Go nad wszystko i darował Mu imię ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zgięło się każde kolano istot niebieskich i ziemskich, i podziemnych, i aby wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest Panem, ku chwale Boga Ojca.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

(J 10, 27) Alleluja, alleluja, alleluja. Moje owce słuchają mojego głosu, Ja znam je, a one idą za Mną. Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA

(Mt 21, 28-32) Prawdziwe posłuszeństwo Bogu przejawia się nie tyle w deklaracji słownej, co w każdym uczynku, który jest wypełnieniem Bożej woli. Autentyczną postawą posłuszeństwa jest wiara słowu Jezusa, która otwiera nam drogę do królestwa Bożego.

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza


Jezus powiedział do arcykapłanów i starszych ludu: "Co myślicie? Pewien człowiek miał dwóch synów. Zwrócił się do pierwszego i rzekł: 'Dziecko, idź dzisiaj i pracuj w winnicy'. Ten odpowiedział: 'Idę, Panie', lecz nie poszedł. Zwrócił się do drugiego i to samo powiedział. Ten odparł: 'Nie chcę'. Później jednak opamiętał się i poszedł. Któryż z tych dwóch spełnił wolę ojca?" Mówią Mu: "Ten drugi". Wtedy Jezus rzekł do nich: "Zaprawdę powiadam wam: Celnicy i nierządnice wchodzą przed wami do królestwa niebieskiego. Przyszedł bowiem do was Jan drogą sprawiedliwości, a wyście mu nie uwierzyli. Celnicy zaś i nierządnice uwierzyli mu. Wy patrzyliście na to, ale nawet później nie opamiętaliście się, żeby mu uwierzyć".