Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XX NIEDZIELA ZWYKŁA Rok B (zielony) Nr 41 (16 sierpnia 2015)

Liturgia słowa

Każdy z nas otrzymuje wiele dobra i miłości od ludzi. Nie zawsze pamiętamy o tym, aby im podziękować. Zapominamy, albo nie mamy czasu. Tymczasem okazywanie wdzięczności to część życia każdego człowieka. W każdą niedzielę, czyli w każdy Dzień Pański, mamy okazję do okazania wdzięczności Panu Bogu. To od Niego otrzymujemy dobro i miłość. Ta możliwość to Msza św., nazywamy ją Eucharystią. Eucharystia oznacza: Dziękczynienie!

PIERWSZE CZYTANIE (Prz 9,1-6)

Duch Święty obdarzył każdego z nas darem rozumu. Każdy dar wymaga, aby się nim posługiwać. Dar rozumu pozwala nam oddzielić dobro od zła, rozpoznać pokusy. Nasz rozum współpracuje tutaj z naszą wiarą. Zadaje pytania, szuka odpowiedzi, ubogaca wiarę. Bywa jednak, że ten dar rozumu jest zakryty, zaćmiony przez grzechy. Wtedy trzeba ten dar odnowić. Zaczynamy od modlitwy, od zwrócenia się do Ducha Świętego. Duch Święty oczyszcza i ożywia nasz rozum.

Czytanie z Księgi Przysłów
Mądrość zbudowała sobie dom i wyciosała siedem kolumn, nabiła zwierząt, namieszała wina i stół zastawiła. Służące wysłała, by wołały z wyżynnych miejsc miasta: «Prostaczek niech do mnie tu przyjdzie».
Do tego, komu brak mądrości, mówiła: «Chodźcie, nasyćcie się moim chlebem, pijcie wino, które zmieszałam. Odrzućcie głupotę i żyjcie, chodźcie drogą rozwagi».

PSALM (Ps 34,2-3.10-11.12-13.14-15)

Strach w naszym życiu bywa formą obrony, aby nie robić tego, co jest dla nas szkodliwe. Czasem jednak strach przeszkadza nam normalnie żyć. Bywa też, że lękamy się Pana Boga. Taki strach zamyka nasze serca. Jedyna forma strachu, jaka jest nam potrzebna, to bojaźń Boża. To jeden z darów Ducha Świętego. To odczucie potęgi Boga i Jego tajemnicy. Pan Bóg jest blisko mnie, a jednocześnie zupełnie inny od moich wyobrażeń. Ta tajemnica nie przeraża mnie i nie zamyka mego serca. Odkrycie bojaźni Bożej leczy nas z naszych codziennych lęków.

Refren: Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry.

Będę błogosławił Pana po wieczne czasy, *
Jego chwała będzie zawsze na moich ustach.
Dusza moja chlubi się Panem, *
niech słyszą to pokorni i niech się weselą. Ref.

Bójcie się Pana, wszyscy Jego święci, *
ci, co się Go boją, nie zaznają biedy.
Bogacze zubożeli i zaznali głodu, *
szukającym Pana niczego nie zabraknie. Ref.

Zbliżcie się, synowie, posłuchajcie, co mówię, *
będę was uczył bojaźni Pańskiej.
Kim jest ten człowiek, co pożąda życia *
i długich dni pragnie, by się nimi cieszyć? Ref.

Powściągnij swój język od złego, *
a wargi swoje od kłamstwa.
Od zła się odwróć, czyń dobrze, *
szukaj pokoju i dąż do niego. Ref.

DRUGIE CZYTANIE (Ef 5,15-20)

Pan Bóg nieustannie przemawia do nas, przez słowo Boże i modlitwę, przez naszą codzienność. Zostawia nam znaki w wydarzeniach, posyła do nas ludzi. Pokazuje swą miłość przez piękno przyrody. Do nas należy to odkryć i czytać. Pomaga nam w tym dar mądrości. Przez rozpoznanie tych Bożych znaków poznajemy wolę Bożą. Gdy idziemy za nią, to odczuwamy pokój i radość w sercu.

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Efezjan
Baczcie pilnie, bracia, jak postępujecie: nie jako niemądrzy, ale jako mądrzy. Wyzyskujcie chwilę sposobną, bo dni są złe. Nie bądźcie przeto nierozsądni, lecz usiłujcie zrozumieć, co jest wolą Pana.
A nie upijajcie się winem, bo to jest przyczyną rozwiązłości, ale napełniajcie się Duchem, przemawiając do siebie wzajemnie w psalmach i hymnach, i pieśniach pełnych ducha, śpiewając i wysławiając Pana w waszych sercach. Dziękujcie zawsze za wszystko Bogu Ojcu w imię Pana naszego, Jezusa Chrystusa.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (J 6,56)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije,
trwa we Mnie, a Ja w nim.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (J 6,51-58)

Jest wiele osób, które nie wierzą w Boga w Trójcy Jedynego. Zostały wychowane w innej tradycji. Nikt im o Bogu nie powiedział, nie mieli możliwości Go poznać. Lecz starają się żyć uczciwie, czynić dobro. Szanują bliźnich i ich wybory. Przez to szanują Kościół. Tacy ludzie również mogą być zbawieni! Wyjaśnia to „Konstytucja dogmatyczna o Kościele” przyjęta podczas Soboru Watykańskiego II, nr 14-16. Natomiast w Kościele Jezus Chrystus przekazał nam pewną i najskuteczniejszą drogę do zbawienia. W Kościele Jezus żyje w sakramentach. Tu spotyka się z nami. Dlatego trzeba nieustannie dziękować Bogu za dar wiary i za dar Kościoła!

Słowa Ewangelii według świętego Jana
Jezus powiedział do tłumów:
«Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje ciało za życie świata».
Sprzeczali się więc między sobą Żydzi, mówiąc: «Jak On może nam dać swoje ciało na pożywienie?».
Rzekł do nich Jezus:
«Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Jeżeli nie będziecie spożywali ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pili krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie. Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.
Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem. Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim. Jak Mnie posłał żyjący Ojciec, a Ja żyję przez Ojca, tak i ten, kto Mnie spożywa, będzie żył przeze Mnie.
To jest chleb, który z nieba zstąpił – nie jest on taki jak ten, który jedli wasi przodkowie, a poumierali. Kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki».