Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XII NIEDZIELA ZWYKŁA Rok B (zielony) Nr 32 (21 czerwca 2015)

Katecheza

Nadzieja dla bezdzietnych małżeństw

Powtarzają, że żyją w cieniu św. Anny i św. Dominika. Mimo klauzury aktywnie uczestniczą w smutkach i radościach tych, którzy je odwiedzają.
Mniszki Zakonu Kaznodziejskiego, popularnie zwane dominikankami, trafiły do miejscowości Święta Anna k. Częstochowy w 1868 r. w wyniku kasaty klasztoru w Piotrkowie Trybunalskim. Od wielu lat są m.in. powiernicami bezdzietnych małżeństw. Modlitwy w ich intencjach zanoszą Panu Bogu przez wstawiennictwo dwojga orędowników. O problemach par, które odwiedzają klasztor, mówią św. Annie, która sama doświadczyła bólu bezdzietności i wraz ze św. Joachimem wymodliła dar narodzin Maryi Niepokalanej. Drugim wspomożycielem jest ich zakonodawca ‒ św. Dominik Guzman (1170-1221).
Ten żarliwy kaznodzieja przez całe życie zabiegał o zbawienie ludzi, a gdy umierał, zostawił obietnicę, że nie odmówi pomocy tym, którzy go o nią poproszą. Nasilenie kultu św. Dominika wiąże się z obrazem (patrz obok), który według tradycji został podarowany jednemu z dominikanów przez samą Matkę Bożą. Maryja poprosiła, by wizerunek został powieszony w centralnym miejscu w kościele w Soriano (region Kalabria we Włoszech). W tym sanktuarium od 400 lat św. Dominik zyskuje coraz więcej czcicieli. Niektórzy z nich zabierają oliwę z lamp palących się przed jego obrazem, uważając ją za lekarstwo. Wiele bezdzietnych kobiet zaczęło też dotykać wizerunku przyniesionymi przez siebie tasiemkami. Potem się nimi przepasywały, wierząc, że święty zakonnik wyprosi im szczęśliwe narodziny dziecka. Obraz św. Dominika i praktyka związana z tasiemką zostały rozpowszechnione we wszystkich krajach, gdzie roztaczał działalność zakon dominikański.
Poświęcony tzw. pasek św. Dominika z wypisaną modlitwą: „O nadziejo przedziwna”, stał się popularny także w Polsce. By ułatwić korzystanie z „paska”, zmieniono jego formę. Wydano też folderek, który zawiera informacje dotyczące życia św. Dominika, sanktuarium w Soriano oraz samego „paska”, którego mały fragment (poświęcony w Soriano) został doń wklejony. Siostry wręczają folder osobom proszącym o modlitwę o dzieci. Najważniejszy akcent położony jest na samą modlitwę, jałmużnę oraz osobiste zaangażowanie i przygotowanie serca.
– Zachęcamy małżonków, by także sami modlili się do św. Dominika, podjęli drogę zbliżenia się do Boga i pojednania z Nim, a nade wszystko zamówili Mszę św. w intencji uzyskania daru potomstwa, gdyż nie ma większej modlitwy nad ofiarę Chrystusa. Czasem sugerujemy, by pierworodne dzieci nazwać na cześć naszych orędowników, córce nadając imię Anna, a synowi – Dominik – opowiadają mniszki.
Dodają, że echa modlitw docierają do nich w postaci niesamowitych świadectw. Rodzice piszą listy, wysyłają zdjęcia, dzwonią, a nawet osobiście przyjeżdżają do Świętej Anny, by pokazać im wymodlone pociechy. Do sióstr można pisać na: swanna@dominikanie.pl lub dzwonić pod numer: 034 355 52 05.
A oto wspomniana Modlitwa do św. Dominika:

O nadziejo przedziwna

Jak wielką nam dałeś nadzieję,
Gdy bracia żegnali Cię łzami,
Że chociaż od nas odejdziesz,
Nie pozostawisz nas samych.

Spełnij, Ojcze, co obiecałeś,
Módl się do Boga za nami.

Leczyłeś choroby ciała,
A Bóg Cię wsławił cudami.
Prosimy, byś nas uzdrowił
Z grzechu, co dusze nam plami.

Spełnij, Ojcze, co obiecałeś,
Módl się do Boga za nami.

Chwała Ojcu i Synowi,
I Duchowi Świętemu.

Spełnij, Ojcze, co obiecałeś,
Módl się do Boga za nami.

Módl się za nami święty Dominiku,
Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.

Ojcze nasz… Zdrowaś Maryjo… Chwała Ojcu… Amen.

Sióstr dominikanek wysłuchała Agnieszka Wawryniuk