Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXIV NIEDZIELA ZWYKŁA Rok A (zielony) Nr 45 (15 września 2002)

Wprowadzenie do liturgii

Dzień Pański

MIŁOŚĆ NIE PAMIĘTA ZŁEGO

Dylemat Piotra z dzisiejszej Ewangelii nie jest tylko jego problemem. My również po doznanych urazach i krzywdach pytamy: ile razy mam przebaczyć? Czy nie wyczerpała się miara mojej dobrej woli? Musimy uczciwie przyznać, że mamy tendencję do zawężania miary dobrej woli w stosunku do tych, którym winniśmy coś darować, i do rozszerzania jej, gdy ktoś inny ma coś do przebaczenia nam. Jezus uczy nas, swoim przykładem i słowem, że chrześcijanin przebacza zawsze, daruje to, co jest rzeczywistą winą, którą ktoś wobec niego popełnił. Przebacza z serca. Nie dla świętego spokoju albo dlatego, że tak wypada. Motywem takiego przebaczenia może być wyłącznie miłość uczniów Chrystusa, której uczą się od Niego. Miłość, autentyczna i czysta, nie pamięta złego. W przeciwnym razie, gdy chcemy posłużyć się zasadą nierównej sprawiedliwości - innej dla siebie, innej dla naszych dłużników - sami zamykamy sobie drogę do Bożego przebaczenia. Jest jeszcze jeden powód, by darować winę naszym winowajcom: kto chętnie przebacza, ten ma lżejsze serce. Warto więc odpuścić z serca wszystkie doznane krzywdy, aby znaleźć tę niepowtarzalną radość wolnego serca.

o. Andrzej Kiejza - kapucyn