Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

II NIEDZIELA WIELKANOCNA Rok B (biały) Nr 21 (12 kwietnia 2015)

Katecheza

Obdarowani wiarą

Jak możemy poznawać Pana Boga? Pomaga nam w tym dar wiary otrzymany na chrzcie świętym. Czym jednak jest wiara?
Katechizm Kościoła katolickiego mówi, że „Wiara jest najpierw osobowym przylgnięciem człowieka do Boga; równocześnie i w sposób nierozdzielny jest ona dobrowolnym uznaniem całej prawdy, którą Bóg objawił” (KKK 150).
Nie wystarczy wiedzieć, że Pan Bóg jest, aby wejść z Nim w relację. Potrzeba zaufania serca, powierzenia siebie, owego ufnego „przylgnięcia” całej osoby do Boga. Drugim krokiem jest zaufanie umysłu polegające na dobrowolnym (czyli bez przymusu czy lęku) przyjęciu całej prawdy, którą Bóg zechciał nam o sobie opowiedzieć. A gdzie tę prawdę możemy znaleźć?
Pierwszym źródłem prawdy o Panu Bogu jest Biblia! Nie możemy inaczej poznać drugiego, jeśli nam o sobie czegoś nie opowie. Biblia jest długą opowieścią płynącą z serca Boga. Opowieścią o Bożej miłości, o odejściu człowieka i ponownym poszukiwaniu go przez Ojca.
Już księgi Starego Testamentu ukazują nam, że wiara nie jest jedynie wiedzą o Bogu, lecz silną więzią miłości pomiędzy Stwórcą i stworzeniem. Dwa hebrajskie słowa wyrażają istotę wiary: aman – tłumaczone jako poczucie siły, pewności – oznacza: potwierdzenie, przylgnięcie, zjednoczenie, związek, węzeł. Prorok Izajasz używa tego słowa, ukazując obraz córek niesionych na rękach przytwierdzonych (aman) chustą do piersi matki (Iz 60,4). Drugie słowo to batach – przywołuje poczucie bezpieczeństwa i zaufania – oznacza: postawę polegania na kimś, zaufania, znalezienia oparcia. Autor Psalmu 131 porównuje stan swojej duszy do ufnego niemowlęcia (batach) w objęciach matki. Obraz ten ukazuje stan naturalnej bliskości i całkowitego, ufnego przylgnięcia do Boga. Dlatego także Jezus często będzie przywoływał obraz dziecka jako wzór osób przyjmujących królestwo Boże.
Warto więc zapytać siebie z odwagą: Czy znam mojego Boga osobiście, czy tylko z opowiadań innych? Czy mam w domu Pismo Święte? Czy leży ono gdzieś w biblioteczce zakurzone, czy może jest już „zużyte” od codziennego wertowania? Czy w słowie Bożym szukam odpowiedzi na ważne dla mnie pytania, wątpliwości czy problemy? Czy dzięki niemu poznaję bardziej mojego Stwórcę i siebie samego?

s. Anna Maria Pudełko – apostolinka