Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

WIGILIA PASCHALNA W WIELKĄ NOC Rok B (biały) Nr 18 (4 kwietnia 2015)

Wprowadzenie do liturgii

 NOC PEŁNA ŚWIATŁA

Przeżywamy najwspanialszą z wigilii – Wigilię Paschalną. Pascha jest synonimem drogi; jest przejściem. Jak naród wybrany wyruszamy w drogę, która prowadzi od zamierzchłych początków stworzenia do nowego świata i nadziei w Chrystusie. Wyrzekamy się szatana i zła, które prowadzi do śmierci, by w jedności z Jezusem otrzymać nadzieję nieśmiertelności. Idziemy, wiedząc, że Zmartwychwstały wędruje z nami.
Czytania biblijne dzisiejszej wigilii uczą, że we wszystkich wydarzeniach Bóg jest obecny i zawsze działa na korzyść swego ludu. Nie jest Bogiem dalekim i obojętnym. Dzieje świata i ludzkości są historią miłości Tego, który jest blisko. Bóg stwarza człowieka i świat, i troszczy się o swe dzieło: wyzwala z wszelkich niewoli (Księga Wyjścia), strudzonych karmi i poi ożywczą wodą (Księga Izajasza), uzdrawia i goi rany zadane przez grzech (List do Rzymian). W Nim jest nasze ocalenie od beznadziei i bezsensu.
W „tę noc pełną światła” nie ma miejsca na troskę i smutek. Trzeba wyzbyć się wątpliwości i lęków, jakie w poranek niedzielny dźwigały ze sobą niewiasty. Uwierzyć, że wszystkie kamienie grobowe zostały odsunięte. Nie szukajmy Jezusa w grobie (Ewangelia). On Zmartwychwstał. Nie zatrzymujmy się dłużej w tym miejscu, które opustoszało. I nie pielęgnujmy wczorajszych smutków.
Dzisiaj Pan żywy daje nam misję: mamy ogłaszać, że On idzie z nami do naszych Galilei. Spotkamy Go w naszej codzienności. W naszej Galilei. Świąteczne „Alleluja!” wypełnijmy wdzięcznością dla Tego, w którym jest źródło nowego życia i nadziei.

ks. Zbigniew Sobolewski