Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

ŚWIĘTO ŚWIĘTEGO SZCZEPANA, PIERWSZEGO MĘCZENNIKA Rok B (czerwony) Nr 64 (26 grudnia 2014)

Liturgia słowa

 „Wczoraj Pan narodził się na ziemi, aby Szczepan narodził się dla nieba” (z liturgii ambrozjańskiej). Czcimy dziś męczeństwo św. Szczepana, jednego z pierwszych siedmiu diakonów Kościoła i pierwszego męczennika za wiarę. Ten mężny wyznawca Chrystusa, umierając, modli się za swoich prześladowców.

PIERWSZE CZYTANIE (Dz 6,8-10;7,54-60)

Autor Dziejów Apostolskich przekazał nam opis wydarzeń, które doprowadziły do męczeńskiej śmierci św. Szczepana. Dowiadujemy się też, w jak piękny sposób ów diakon rodzącego się Kościoła przyjmuje atak nienawiści. Na lecące w jego stronę kamienie odpowiada pokorną modlitwą.

Czytanie z Dziejów Apostolskich
Szczepan pełen łaski i mocy działał cuda i znaki wielkie wśród ludu. Niektórzy zaś z synagogi, zwanej synagogą Libertynów i Cyrenejczyków, i Aleksandryjczyków, i tych, którzy pochodzili z Cylicji i z Azji, wystąpili do rozprawy ze Szczepanem. Nie mogli jednak sprostać mądrości i Duchowi, z którego natchnienia przemawiał.
Gdy usłyszeli to, co mówił, zawrzały gniewem ich serca i zgrzytali zębami na niego.
A on pełen Ducha Świętego patrzył w niebo i ujrzał chwałę Bożą i Jezusa, stojącego po prawicy Boga. I rzekł: «Widzę niebo otwarte i Syna Człowieczego, stojącego po prawicy Boga».
A oni podnieśli wielki krzyk, zatkali sobie uszy i rzucili się na niego wszyscy razem. Wyrzucili go poza miasto i kamienowali, a świadkowie złożyli swe szaty u stóp młodzieńca, zwanego Szawłem.
Tak kamienowali Szczepana, który modlił się: «Panie Jezu, przyjmij ducha mego!». A gdy osunął się na kolana, zawołał głośno: «Panie, nie poczytaj im tego grzechu».
Po tych słowach skonał.

PSALM (Ps 31,3cd-4.6 i 8ab.16-17)

Oddać ducha w ręce samego Boga to najgłębszy sens męczeńskiej śmierci. Psalm jest wołaniem człowieka, który zmaga się z wielkimi przeciwnościami, lecz nawet w najgłębszych ciemnościach pokłada swoją nadzieję w Bogu,

Refren: W ręce Twe, Panie, składam ducha mego.

Bądź dla mnie skałą schronienia, *
warownią, która ocala.
Ty bowiem jesteś moją skałą i twierdzą, *
kieruj mną i prowadź przez wzgląd na swe imię. Ref.

W ręce Twoje powierzam ducha mego: *
Ty mnie odkupisz, Panie, Boże.
Weselę się i cieszę się Twoim miłosierdziem, *
boś wejrzał na moją nędzę. Ref.

W Twoim ręku są moje losy, *
wyrwij mnie z rąk wrogów i prześladowców.
Niech Twoje oblicze zajaśnieje nad Twym sługą: *
wybaw mnie w swym miłosierdziu. Ref.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Ps 118,26a i 27a)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Błogosławiony, który przybywa w imię Pańskie,
Pan jest Bogiem i daje nam światło.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Mt 10,17-22)

Szczepan, jako jeden z diakonów, był człowiekiem zaangażowanym w działalność charytatywną. Nie ona jednak stała się przyczyną jego męczeństwa, lecz prawdy wiary, które głosił. Wierny uczeń Chrystusa, choć czyni tak wiele dobra, spotyka się ze sprzeciwem ze strony tych, którzy odrzucają Ewangelię.

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza
Jezus powiedział do swoich Apostołów:
«Miejcie się na baczności przed ludźmi. Będą was wydawać sądom i w swych synagogach będą was biczować. Nawet przed namiestników i królów będą was wodzić z mego powodu, na świadectwo im i poganom. Kiedy was wydadzą, nie martwcie się o to, jak ani co macie mówić. W owej bowiem godzinie będzie wam poddane, co macie mówić.
Gdyż nie wy będziecie mówili, lecz Duch Ojca waszego będzie mówił przez was. Brat wyda brata na śmierć i ojciec syna; dzieci powstaną przeciw rodzicom i o śmierć ich przyprawią. Będziecie w nienawiści u wszystkich z powodu mego imienia. Lecz kto wytrwa do końca, ten będzie zbawiony».