Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

ŚWIĘTO ŚWIĘTEGO SZCZEPANA, PIERWSZEGO MĘCZENNIKA Rok B (czerwony) Nr 64 (26 grudnia 2014)

Wprowadzenie do liturgii

 NARODZINY I MĘCZEŃSTWO

Przecież trwają święta Bożego Narodzenia. W kościołach i domach brzmią kolędy, a migocące na choinkach lampki nastrajają radośnie. Dlaczego więc liturgia Kościoła przywołuje postać św. Szczepana, pierwszego męczennika? Czy dziś jest dobry czas, aby przypominać o sądach, chłostach i ukamienowaniach?
Narodziny Jezusa dały początek nowej epoce. Ludzkość została wyzwolona z niewoli grzechu, w który sama popadła. Zanim to się stało, Syn Boży musiał zostać fałszywie oskarżony, wychłostany i ukrzyżowany. Wreszcie po trzech dniach zmartwychwstał. Jego ofiara stała się konieczna, aby dokonało się zbawienie świata.
Jezus nie obiecał swoim uczniom, że gdy pójdą za nim, to będą mieli łatwe i bezproblemowe życie. Wręcz przeciwnie, obok chwil radosnych będą doświadczać także prześladowań. Święty Szczepan oddał życie za Chrystusa, wybaczając jednocześnie swoim prześladowcom. Przy kamienowaniu był także Szaweł, który po nawróceniu stał się Pawłem, jednym z największych apostołów. Ofiara Szczepana przyniosła duchowe owoce w życiu innych osób – być może również św. Pawła.
Każde cierpienie przeżyte w łączności z Bogiem przynosi duchowe owoce. Możemy je dostrzec bezpośrednio w życiu naszym albo tych osób, za które się modlimy i ofiarowujemy nasz trud. Święty Szczepan nie był życiowym frustratem i człowiekiem, który żałował pójścia za Jezusem. Boże Narodzenie to dopiero początek. Także dla nas. Świętujmy dziś zarówno narodziny Zbawiciela, jak i ofiarę pierwszego męczennika. I patrzmy na nasze życie w perspektywie tych dwóch doświadczeń.

ks. Mariusz Krawiec – paulista