Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ NARODZENIA PAŃSKIEGO – Msza w dzień Rok B (biały) Nr 63 (25 grudnia 2014)

Wprowadzenie do liturgii

 NAJWIĘKSZY PREZENT TYCH ŚWIĄT

W radosnej i pełnej ciepła atmosferze składamy sobie życzenia: „Wesołych Świąt!”. Będą one takie, jeśli przeżyjemy ich najgłębszy sens. Przejdźmy zatem od świątecznych gadżetów i drobiazgów, od magicznego nastroju i okazjonalnych dowodów serdeczności, do tego, co jest najważniejsze: Słowo stało się Ciałem i zamieszkało wśród nas!
Cieszymy się z setek rzeczy: z drobiazgów, które otrzymujemy jako dowody pamięci, z zarobionych pieniędzy, z kariery zawodowej, zdrowia i sprawności fizycznej, z sukcesów własnych, dzieci i wnuków. Więcej radości od rzeczy dają nam relacje z bliskimi: miłość i subtelne dowody pamięci; świadomość, że jest się potrzebnym; pewność, że ktoś mnie rozumie; uśmiech, który wyraża wdzięczność. Jednak, także ta radość jest krucha i krótkotrwała. Niekiedy bywa mniejsza od naszych oczekiwań i tęsknot. Zostawia po sobie niedosyt, gdyż jest jedynie zapowiedzią prawdziwej radości.
Źródłem trwałej i nieskończonej radości jest Bóg, nasz Zbawca. On odbudowuje każde życiowe ruiny, niesie pociechę w smutku i odnawia chęć życia (I czytanie). On pozwala radośnie śpiewać zmęczonym i udręczonym, niewolnikom szarej codzienności.
Radość daje obecność Słowa Boga wśród nas, którym jest Jego Syn (Ewangelia). To Słowo dzieli się z nami życiem, łaską, pokojem, radością i światłem. Chrystus Słowo przekonuje nas o miłości, którą Bóg nigdy nie przestał nas kochać! To jest fundament radości.
I najważniejsze: On „daje nam moc, byśmy się stali dziećmi Bożymi” (Ewangelia). To największy prezent tych Świąt!

ks. Zbigniew Sobolewski