Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ NARODZENIA PAŃSKIEGO – Msza w nocy Rok B (biały) Nr 62 (25 grudnia 2014)

Liturgia słowa

Noc Bożego Narodzenia to czas wielkich cudów. Choć prorocy Starego Testamentu już dawno mówili o przyjściu Mesjasza, to nikt nie podejrzewał, że stanie się to właśnie teraz i w taki sposób. Zapewne tylko Maryja, w swoim sercu zjednoczonym z Bogiem, odczuwała doniosłość tego momentu. Oto rozpoczyna się nowy etap w historii zbawienia.

PIERWSZE CZYTANIE (Iz 9,1-3.5-6)

Światłość, która rozbłyska w ciemności, to znak i symbol objawienia się zbawczej mocy i obecności Boga. Tak jak w opisie dzieła stworzenia z Księgi Rodzaju pojawienie się światła dało początek życiu, tak przyjście na świat Mesjasza, Syna Bożego jest początkiem nowego życia i nowych czasów.

Czytanie z Księgi proroka Izajasza
Naród kroczący w ciemnościach
ujrzał światłość wielką;
nad mieszkańcami kraju mroków
zabłysło światło.

Pomnożyłeś radość,
zwiększyłeś wesele.

Rozradowali się przed Tobą,
jak się radują we żniwa,
jak się weselą
przy podziale łupu.

Bo złamałeś jego ciężkie jarzmo
i drążek na jego ramieniu,
pręt jego ciemięzcy
jak w dniu porażki Madianitów.

Albowiem Dziecię nam się narodziło,
Syn został nam dany,
na Jego barkach spoczęła władza.

Nazwano Go imieniem:
Przedziwny Doradca, Bóg Mocny,
Odwieczny Ojciec, Książę Pokoju.

Wielkie będzie Jego panowanie
w pokoju bez granic
na tronie Dawida
i nad Jego królestwem,
które On utwierdzi i umocni
prawem i sprawiedliwością,
odtąd i na wieki.
Zazdrosna miłość Pana Zastępów tego dokona.

PSALM (Ps 96,1-2.3 i 10ac.11-12.13)

Ojcowie Kościoła wykorzystywali tę uroczystą pieśń należącą do grupy psalmów sławiących Pana Króla, aby wypowiedzieć pochwałę Wcielenia. To Chrystusowi, który się rodzi, mamy oddawać chwałę. Wyjść naprzeciw Tego, który zstępuje z niebios.

Refren: Dziś się narodził Chrystus Pan, Zbawiciel.

Śpiewajcie Panu pieśń nową, *
śpiewaj Panu ziemio cała.
Śpiewajcie Panu, sławcie Jego imię, *
każdego dnia głoście Jego zbawienie. Ref.

Głoście Jego chwałę wśród wszystkich narodów, *
rozgłaszajcie cuda pośród wszystkich ludów.
Głoście wśród ludów, że Pan jest królem, *
będzie sprawiedliwie sądził ludy. Ref.

Niech się radują niebiosa i ziemia weseli, *
niech szumi morze i wszystko, co je napełnia.
Niech się cieszą pola i wszystko, co na nich rośnie, *
niech wszystkie drzewa w lasach
wykrzykują z radości. Ref.

Przed obliczem Pana, który już się zbliża, *
który już się zbliża, by sądzić ziemię.
On będzie sądził świat sprawiedliwie, *
a ludy według prawdy. Ref.

DRUGIE CZYTANIE (Tt 2,11-14)

Bóg okazał nam swoją łaskawość, dając umiłowanego Syna, który, rodząc się z Maryi Dziewicy, przynosi zbawienie światu. Jego przyjście jest również poważnym zobowiązaniem do pobożnego i świętego życia.

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Tytusa
Ukazała się łaska Boga, która niesie zbawienie wszystkim ludziom i poucza nas, abyśmy wyrzekłszy się bezbożności i żądz światowych, rozumnie i sprawiedliwie, i pobożnie żyli na tym świecie, oczekując błogosławionej nadziei i objawienia się chwały wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Jezusa Chrystusa, który wydał samego siebie za nas, aby odkupić nas od wszelkiej nieprawości i oczyścić sobie lud wybrany na własność, gorliwy w spełnianiu dobrych uczynków.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Łk 2,10-11)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Zwiastuję wam radość wielką,
dziś narodził się nam Zbawiciel,
którym jest Jezus Chrystus.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Łk 2,1-14)

Narodzenie Jezusa w mieście Dawida wpisuje się w kontekst wielkiej historii zbawienia. Jest to miejsce Obietnicy – na świat przychodzi zapowiedziany Mesjasz. Jezus narodził się w konkretnym momencie dziejów świata. To jeden z ważnych wymiarów rzeczywistości Wcielenia Słowa, które stało się Ciałem, w konkretnym czasie, miejscu, wśród znanych nam z imienia ludzi.

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza
W owym czasie wyszło rozporządzenie Cezara Augusta, żeby przeprowadzić spis ludności w całym państwie. Pierwszy ten spis odbył się wówczas, gdy wielkorządcą Syrii był Kwiryniusz. Wybierali się więc wszyscy, aby się dać zapisać, każdy do swego miasta.
Udał się także Józef z Galilei, z miasta Nazaret, do Judei, do miasta Dawidowego, zwanego Betlejem, ponieważ pochodził z domu i rodu Dawida, żeby się dać zapisać z poślubioną sobie Maryją, która była brzemienna.
Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie.
W tej samej okolicy przebywali w polu pasterze i trzymali straż nocną nad swoim stadem. Naraz stanął przy nich anioł Pański i chwała Pańska zewsząd ich oświeciła, tak że bardzo się przestraszyli. Lecz anioł rzekł do nich: «Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu; dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz Pan. A to będzie znakiem dla was: Znajdziecie Niemowlę, owinięte w pieluszki i leżące w żłobie».
I nagle przyłączyło się do anioła mnóstwo zastępów niebieskich, które wielbiły Boga słowami:
«Chwała Bogu na wysokościach,
a na ziemi pokój
ludziom, w których ma upodobanie».