Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ WSZYSTKICH ŚWIĘTYCH Rok A (biały) Nr 53 (1 listopada 2014)

Katecheza

Szczęśliwi ubodzy (Mt 5,1-10)
Przesłanie w swoim kontekście

„Szczęśliwi” – mówi Jezus o tych, których uważamy za nieszczęśliwych. Według nas szczęśliwy jest bogacz, możny i szanowany: ma wartość ten, kto ma, może mieć i wiele znaczy. Według Jezusa szczęśliwy jest ubogi, pokorny i lekceważony: ma wartość ten, kto nie ma, nie może mieć i nic nie znaczy. Jest to radykalne odwrócenie wartości bez możliwości pomyłki: albo my się mylimy, albo On!
[…] Początek rozciągającego się na trzy rozdziały Kazania na Górze stanowi manifest, Wielką Kartę Królestwa: mówi, kim są jego obywatele i jakie są ich warunki. Kryteria, w oparciu o które Bóg osądza i działa, są dokładnie sprzeczne z naszymi. Królestwo Boże i królestwo człowieka przeciwstawiają się sobie jako dwa sprzeczne sposoby wartościowania i życia. Są dwoma odmiennymi sposobami bycia: Jezusa, Syna Ojca i brata wszystkich, i tych bez Ojca i braci, którzy żyją sami dla siebie przeciwko innym.
[…] Jego słowa nie są prawem, lecz Ewangelią, nie są szlachetnymi i niełatwymi wymogami, lecz podniosłym i pięknym darem, który się nam ofiarowuje, czyniąc się naszym bratem. Bez daru Jego Ducha błogosławieństwa są tylko wzniosłą ideologią, tym bardziej desperacką, im bardziej wysublimowaną.
[…] Syn pozwala nam być tymi, którymi jesteśmy: synami. Powinniśmy więc stać się braćmi. Człowiek nie ma innego obowiązku, jak stać się tym, kim jest. Przede wszystkim należy uchwycić „piękno” tej mowy, darującej nam w Synu prawdziwe oblicze Ojca naszego, który jest w niebie.
Słowa te nie są skierowane tylko do uczniów, czy tych bardziej chętnych. Są dla każdego człowieka szukającego własnej prawdy, przywracają mu jego rzeczywistość, poza wszelką jego powierzchownością. Są więc zbawieniem „tego” świata, pełnym rozwojem jego twórczych sił.
Jezus, ukrzyżowany i zmartwychwstały, jest spełnieniem błogosławieństw. Jako ukrzyżowany wypełnia pierwszą część każdego – jest ubogi, udręczony, łagodny, głodny, spragniony sprawiedliwości, czystego serca, zabiegający o pokój, prześladowany. Jako zmartwychwstały wypełnia drugą część – królestwo jest Jego, jest pocieszony, dziedziczy Ziemię, jest nasycony, dostępuje miłosierdzia, ogląda Boga, jest Synem Bożym. Błogosławieństwa są dowodem osobistym Syna.
Kościół tworzą ci, którzy słuchają błogosławieństw i mocą Ducha czynią Jezusa swoim życiem i regułą życia.

Silvano Fausti, Wspólnota czyta Ewangelię według św. Mateusza, Częstochowa 2007.