Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ WSZYSTKICH ŚWIĘTYCH Rok A (biały) Nr 53 (1 listopada 2014)

Liturgia słowa

Dzisiejsza uroczystość ukazuje ludzi naprawdę szczęśliwych: rzeszę Apostołów, chór proroków, męczenników orszak biały, krąg dziewic. Żyli oni nadzieją pokładaną w Bogu. To sprawiło, że uświęcili się tak, jak On jest święty. Uroczystość ta przypomina nam także o tym, że świętość nie jest tylko dla tych z obrazów i żywotów, witraży i kronik. Jest ona dostępna dla ubogich, miłosiernych, czystego serca, odczuwających smutek i brak sprawiedliwości. Radując się chwałą wszystkich świętych, uwierzmy, że może i powinna to być również nasza chwała.

PIERWSZE CZYTANIE (Ap 7,2-4.9-14)
Rzesza wszystkich świętych otrzymuje pieczęć na czole – znak zbawczego ocalenia. Krew, która posłużyła do opieczętowania wybranych i wybielenia ich szat, jest krwią spływającą z krzyża Jezusa. To dzięki niej znajdują ocalenie wszyscy, którzy przyszli z wielkiego ucisku. Dlatego z wdzięcznością śpiewają pieśń chwały na cześć Boga. W tym błogosławieństwie i chwale oni także uczestniczą, stając się szczęśliwymi. Drogą do osiągnięcia tego celu są ewangeliczne błogosławieństwa, które dopomagają przetrwać czas owego wielkiego ucisku.

Czytanie z Księgi Apokalipsy świętego Jana Apostoła

Ja, Jan, ujrzałem innego anioła, wstępującego od wschodu słońca, mającego pieczęć Boga żywego. Zawołał on donośnym głosem do czterech aniołów, którym dano moc wyrządzić szkodę ziemi i morzu: «Nie wyrządzajcie szkody ziemi ani morzu, ani drzewom, aż opieczętujemy na czołach sługi Boga naszego». I usłyszałem liczbę opieczętowanych: sto czterdzieści cztery tysiące opieczętowanych ze wszystkich pokoleń synów Izraela.
Potem ujrzałem wielki tłum, którego nikt nie mógł policzyć, z każdego narodu i wszystkich pokoleń, ludów i języków, stojący przed tronem i przed Barankiem. Odziani są w białe szaty, a w ręku ich palmy. I głosem donośnym tak wołają: «Zbawienie Bogu naszemu, Zasiadającemu na tronie, i Barankowi».
A wszyscy aniołowie stanęli wokół tronu i Starców, i czworga Zwierząt, i na oblicze swe padli przed tronem, i pokłon oddali Bogu, mówiąc: «Amen. Błogosławieństwo i chwała, i mądrość, i dziękczynienie, i cześć, i moc, i potęga Bogu naszemu na wieki wieków. Amen!».
A jeden ze Starców odezwał się do mnie tymi słowami: «Ci przyodziani w białe szaty kim są i skąd przybyli?». I powiedziałem do niego: «Panie, ty wiesz». I rzekł do mnie: «To ci, którzy przychodzą z wielkiego ucisku, i opłukali swe szaty, i wybielili je we krwi Baranka».

PSALM (Ps 24,1-2.3-4ab.5-6)

W symbolice biblijnej góra jest miejscem objawienia się i przebywania Boga. Tam On przemawiał, zawarł przymierze, nadał prawo, udzielał błogosławieństwa. Psalmista ukazuje górę także jako miejsce, do którego z radością pielgrzymują wierzący. Świadomość bliskości Boga i Jego świętości sprawia, że w tej pobożnej wędrówce psalmista stawia pytanie: „Kto wstąpi na górę Pana?”. Odpowiedzią jest zwiastowanie ewangelicznych błogosławieństw: cztery wskazania, które pozwalają zająć miejsce przy Bogu i cieszyć się Jego błogosławieństwem. W poniższym fragmencie psalmu mamy trzy z nich.

Refren: Oto lud wierny, szukający Boga.

Do Pana należy ziemia i wszystko, co ją napełnia, *
świat i jego mieszkańcy.
Albowiem On go na morzach osadził *
i utwierdził ponad rzekami. Ref.

Kto wstąpi na górę Pana, *
kto stanie w Jego świętym miejscu?
Człowiek rąk nieskalanych i czystego serca, *
który nie skłonił swej duszy ku marnościom. Ref.

On otrzyma błogosławieństwo od Pana *
i zapłatę od Boga, swego Zbawcy.
Oto pokolenie tych, co Go szukają, *
którzy szukają oblicza Boga Jakuba. Ref.

DRUGIE CZYTANIE (1J 3,1-3)

Umiłowany uczeń Jezusa przekazał nam, że Bóg jest Miłością, a my jesteśmy Jego dziećmi. Ten wspaniały dar dziecięctwa Bożego jest nam ofiarowany w Chrystusie. Przez Jego zmartwychwstanie przeszliśmy ze śmierci do życia. Jan Apostoł zna także możliwości ludzkich wyborów i ich konsekwencje. Dlatego w duchu chrześcijańskiego doświadczenia stwierdza, że „jesteśmy, ale jeszcze się nie ujawniło, czym będziemy”. Nawet tak wielki dar może być odrzucony. Święci w niebie stali się podobni do Boga, bo już Go widzą. Niech świętość będzie naszą tęsknotą. Tęsknotą za Bogiem Miłością.

Czytanie z Pierwszego Listu świętego Jana Apostoła

Najmilsi:
Popatrzcie, jaką miłością obdarzył nas Ojciec: zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi i rzeczywiście nimi jesteśmy. Świat zaś dlatego nas nie zna, że nie poznał Jego.
Umiłowani, obecnie jesteśmy dziećmi Bożymi, ale jeszcze się nie ujawniło, czym będziemy. Wiemy, że gdy się to objawi, będziemy do Niego podobni, bo ujrzymy Go takim, jaki jest.
Każdy zaś, kto pokłada w Nim nadzieję, uświęca się, podobnie jak On jest święty.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Mt 11,28)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Przyjdźcie do Mnie wszyscy,
którzy jesteście utrudzeni i obciążeni,
a ja was pokrzepię.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Mt 5,1-12a)

Osiem Błogosławieństw jest właściwym programem życia wszystkich uczniów Jezusa w każdym miejscu i czasie, dla każdej sytuacji i powołania. Stąd ich szeroka rozpiętość. One upodobniają nas do Chrystusa i pozwalają odnieść ostateczny triumf wobec wszelkiego ucisku. Błogosławieństwa dają też tę szczególną nadzieję, że życie chrześcijanina nigdy nie skończy się na ubóstwie, płaczu, smutku czy prześladowaniu. Bo życie z Chrystusem na tej drodze nie tylko nas do Niego upodabnia, ale daje udział w chwale Jego zmartwychwstania.

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

Jezus, widząc tłumy, wyszedł na górę. A gdy usiadł, przystąpili do Niego Jego uczniowie. Wtedy otworzył swoje usta i nauczał ich tymi słowami:
«Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.
Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni.
Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię.
Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni.
Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią.
Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą.
Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi.
Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.
Błogosławieni jesteście, gdy ludzie wam urągają i prześladują was, i gdy mówią kłamliwie wszystko złe na was z mego powodu. Cieszcie się i radujcie, albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie».