Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXII NIEDZIELA ZWYKŁA Rok A (zielony) Nr 44 (31 sierpnia 2014)

Wprowadzenie do liturgii

SEKRET PRZEMIANY CZŁOWIEKA

„Czy moje życie wyraża wiarę silną, pewną i radosną, czy jest raczej przykładem chrześcijaństwa letniego, zniekształconego przez kompromisy i doraźne ustępstwa?” (Jan Paweł II, Orędzie na Światowy Dzień Misyjny, 1996 r.).

Żydom współczesnym Jezusowi, ich przodkom i pokoleniom żyjącym później, nie było łatwo uwierzyć w cierpiącego Mesjasza. Choć Księga Izajasza nie pozostawia złudzeń co do ziemskiego losu Chrystusa: „Podałem grzbiet mój bijącym i policzki moje rwącym mi brodę. Nie zasłoniłem mojej twarzy przed zniewagami i opluciem” (Iz 50,6). Ludziom jednak marzył się król, który wyzwoli Izraela spod panowania Rzymian i nakarmi społeczeństwo łaskawym chlebem.
Podobnie jak większość Żydów myślał Piotr, który upomniał Jezusa w cztery oczy, aby nie opowiadał apostołom o cierpieniu i odrzuceniu, o śmierci i zmartwychwstaniu. Prawdy te były zgorszeniem dla Żydów i głupstwem dla pogan. Jezus jednak każe Piotrowi wyzwolić się z myślenia czysto ludzkiego i zacząć myśleć po Bożemu. Uświadamia go, że uczeń powinien iść za swoim Panem i Go naśladować. Nie może być zawadą i szatanem zasłaniającym Boga.
Dzisiejszy człowiek przywykł do widoku krzyża. Stał się on przedmiotem użytkowym, ozdobnym. Do życia religijnego wkradła się zasada, która przekształca katolików w „wierzących niepraktykujących” i promuje wiarę bez uczynków.
Każdy, kto zdecyduje się naśladować Chrystusa, otrzyma niejako w pakiecie krzyż cierpienia. Dopiero wówczas dokonuje się w człowieku przemiana, która nadaje życiu nową, Bożą jakość.

ks. Mariusz Habiniak