Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XIV NIEDZIELA ZWYKŁA Rok A (zielony) Nr 35 (6 lipca 2014)

Wprowadzenie do liturgii

 RAMY BEZPIECZEŃSTWA

 
Każdy obraz, który jest dziełem sztuki, posiada ramy. Wraz z nim tworzą one jedną kompozycję. Dzięki ramom spokojnie możemy podziwiać to, co twórca pragnął nam pokazać. Nasze życie podobne jest do dzieła sztuki. Twórcą jest Pan Bóg, a współtwórcą każdy z nas. Życie człowieka tak jak cenny obraz potrzebuje ram.
W każdym z nas jest pragnienie wolności, niezależności. Boimy się tego, co nas ogranicza. Boimy się „ram”, w które może nas ktoś wetknąć. Człowiek bezdomny i bezpański pies również nie zależą od nikogo. Lecz to obraz samotności i pustki. Okazuje się, że oprócz potrzeby wolności jest we mnie też potrzeba wspólnoty. Bo pragnę być komuś potrzebny. Pierwszym, który mnie potrzebuje, jest Jezus Chrystus.
To On tworzy ramy mojego życia. Od dnia mojego chrztu św. należę do Chrystusa. On jest moim Królem! „Oto Król twój idzie do ciebie, sprawiedliwy i zwycięski. Pokorny – jedzie na osiołku, na oślątku, źrebięciu oślicy” (Za 9,9). Ten Król nie ogranicza mnie, a daje mi wolność. Wolność od strachu przed samotnością i pustką. A również wolność wyboru między dobrem i złem. Jezus pokazał mi ramy mego życia, dlatego powinienem wiedzieć, co mam wybierać, a co odrzucać.
Ramy, którymi Jezus otoczył moje życie, są widoczne w słowach Ewangelii. To są ramy bezpieczeństwa. On czuwa nade mną. Nieustannie JEST. A jednocześnie, łączy moje życie we wspólnotę z tymi, którzy tak jak ja idą za Nim. „Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię” (Mt 11,28).
o. Tomasz Słowiński – dominikanin