Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ ŚWIĘTYCH APOSTOŁÓW PIOTRA I PAWŁA – Msza w dzień Rok A (czerwony) Nr 34 (29 czerwca 2014)

Wprowadzenie do liturgii

 PO CAŁEJ ZIEMI ICH GŁOS SIĘ ROZCHODZI

 
Klucze to rzecz bardzo osobista. Dzięki nim otwieramy drzwi naszego mieszkania, samochodu, nawet sejfu. Pilnujemy, aby nie dostały się w niepowołane ręce. Klucze dajemy tylko osobom, które kochamy, do których mamy pełne zaufanie.
Dzisiejsza Ewangelia mówi o „kluczach królestwa niebieskiego”. Jezus przekazał je św. Piotrowi, do którego miał pełne miłości zaufanie. Klucze symbolizują władzę, także współcześnie. Piotr ma w Kościele sprawować rzeczywistą władzę, a po nim jego następcy. Metafora związywania i rozwiązywania często była używana w języku Semitów. Jezus chciał przy jej użyciu przekazać, że Piotr ma się stać stróżem zarówno prawd wiary, jak i prawd dotyczących moralności. Stąd w wierze ludu św. Piotr nazywany jest klucznikiem otwierającym niebo. Papież Paweł VI powiedział kiedyś, że „klucze Piotra są bardzo ciężkie”. Tak, one są dla papieży wielkim krzyżem.
Święty Piotr, według Jezusa, ma być Opoką, na której zbudowany będzie Kościół, którego bramy piekielne nie przemogą. „Brama” w języku ówczesnym oznaczała całe miasto, a nawet państwo. Bramy piekielne, czyli państwo złego ducha, srożą się niesamowicie w walce z Kościołem. Doświadczamy tego niemal codziennie. W tej walce Kościół stawia za wzór kapłanom i świeckim największego teologa – św. Pawła, człowieka o żelaznej konsekwencji, który po nawróceniu z największą gorliwością nauczał o Chrystusie. Żadnym cierpieniem się nie zrażał i do samego końca niósł poganom Ewangelię. Uczmy się od tych świętych apostołów nie tylko za Prawdę umierać, ale i prawdziwie żyć.
 
ks. Stanisław Jasionek