Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ NAJŚWIĘTSZEGO CIAŁA I KRWI CHRYSTUSA Rok A (biały) Nr 32 (19 czerwca 2014)

Liturgia słowa

Dzisiejsza uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa mówi nam, że Bóg jest prawdziwym pokarmem – bez Niego czeka nas śmierć. Nie ma innej drogi do życia, bo Bóg jest Życiem wiecznym. Słuchajmy więc Jego słowa i przyjmijmy Jego Ciało, abyśmy mogli stać się w pełni sobą i mieli życie.

PIERWSZE CZYTANIE (Pwt 8,2-3.14b-16a)
 
Tylko ten, kto doświadczył głodu, wie, czym jest pokarm. Wiedzieli o tym Żydzi, którzy wędrowali czterdzieści lat przez pustynię, doświadczając skrajnego wyczerpania i całkowitej bezradności. Pustynia była dla nich czasem próby i poznania własnej słabości. Odtąd wiedzieli, że tylko Bóg może im przyjść z pomocą, całą swą ufność skierowali ku Niemu. I Bóg nie pozwolił im zginąć z głodu – żywił ich manną z nieba i poił wodą ze skały. Te wydarzenia zachowali w pamięci i powracali do nich, karmiąc się nimi jako duchowym pokarmem, który podtrzymywał ich nadzieję.

Czytanie z Księgi Powtórzonego Prawa
 
Mojżesz powiedział do ludu:
«Pamiętaj na wszystkie drogi, którymi cię prowadził twój Pan Bóg przez te czterdzieści lat na pustyni, aby cię utrapić, wypróbować i poznać, co jest w twym sercu; czy strzeżesz Jego polecenia, czy też nie.
Utrapił cię, dał ci odczuć głód, żywił cię manną, której nie znałeś ani ty, ani twoi przodkowie, bo chciał ci dać poznać, że nie samym tylko chlebem żyje człowiek, ale wszystkim, co pochodzi z ust Pana. 
Nie zapominaj twego Pana Boga, który cię wywiódł z ziemi egipskiej, z domu niewoli. On cię prowadził przez pustynię wielką i straszną, pełną wężów jadowitych i skorpionów, przez ziemię suchą, bez wody, On ci wyprowadził wodę ze skały najtwardszej. On żywił cię na pustyni manną, której nie znali twoi przodkowie».
 
PSALM (Ps 147B,12-13.14-15.19-20)
 
Psalmista mówi nam o tym, że miasto Boże – Jerozolima może czuć się bezpiecznie, bo Bóg troszczy się o wszystkie jej potrzeby, strzeże jej granic, karmi wyborną pszenicą i darzy błogosławieństwem. My także należymy do tego Bożego miasta, dlatego nie musimy się bać, a jeśli nawet różne lęki przychodzą do nas, możemy je przezwyciężyć. Nie znaczy to, że wszystko będzie proste, ale że Bóg nie da nam zginąć.
 
Refren: Kościele święty, chwal swojego Pana.
lub: Alleluja.
 
Chwal, Jerozolimo, Pana, *
wysławiaj Twego Boga, Syjonie.
Umacnia bowiem zawory bram twoich *
i błogosławi synom twoim w tobie. Ref.
 
Zapewnia pokój twoim granicom *
i wyborną pszenicą hojnie ciebie darzy.
Śle swe polecenia na krańce ziemi *
i szybko mknie Jego słowo. Ref.
 
Oznajmił swoje słowo Jakubowi, *
Izraelowi ustawy swe i wyroki.
Nie uczynił tego dla innych narodów. *
Nie oznajmił im swoich wyroków. Ref.
 
DRUGIE CZYTANIE (1Kor 10,16-17)

Święty Paweł mówi o cudzie, który dokonuje się w nas – o jedności Kościoła, który ciągle rodzi się na nowo w Eucharystii. Spożywając ten sam chleb, którym jest Ciało Chrystusa, stajemy się jednością. I nie chodzi tu tylko o psychiczną jedność, wzajemną więź sympatii rodzącą się przy wspólnym posiłku. Ta jedność to głęboka, mistyczna komunia osób, możliwa jedynie w Bogu i przez Boga.
 
Czytanie z Pierwszego Listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian
 
Bracia:
Kielich błogosławieństwa, który błogosławimy, czy nie jest udziałem we Krwi Chrystusa? Chleb, który łamiemy, czyż nie jest udziałem w Ciele Chrystusa? Ponieważ jeden jest chleb, przeto my, liczni, tworzymy jedno ciało. Wszyscy bowiem bierzemy z tego samego chleba.
 
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (J 6,51)
 
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Ja jestem chlebem żywym,
który zstąpił z nieba.
Jeśli kto spożywa ten chleb,
będzie żył na wieki.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
 
EWANGELIA (J 6,51-58)
 
„Jeżeli nie będziecie spożywać Ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pili Krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie”. Słowa Jezusa są bardzo radykalne. On nas nie zaprasza do spożywania Jego Ciała, lecz wręcz napomina i nakazuje. Dlaczego? Czyżby chciał naruszyć granice naszej wolności? Jezus nas kocha i wie, że jedyne życie, którego pragniemy, cała pełnia, do której dążymy – są w Bogu. Nie ma innego życia – On jest Chlebem Żywym. 

Słowa Ewangelii według świętego Jana
 
Jezus powiedział do Żydów:
«Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje Ciało za życie świata».
Sprzeczali się więc między sobą Żydzi, mówiąc: «Jak On może nam dać swoje Ciało na pożywienie?».
Rzekł do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Jeżeli nie będziecie spożywać Ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pili Krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie. Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym. Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem. Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim. Jak Mnie posłał żyjący Ojciec, a Ja żyję przez Ojca, tak i ten, kto Mnie spożywa, będzie żył przeze Mnie. To jest chleb, który z nieba zstąpił, nie jest on taki jak ten, który jedli wasi przodkowie, a pomarli. Kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki».