Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ NAJŚWIĘTSZEGO CIAŁA I KRWI CHRYSTUSA Rok A (biały) Nr 32 (19 czerwca 2014)

Wprowadzenie do liturgii

 EUCHARYSTIĘ TRZEBA NAM ZANIEŚĆ INNYM

 
„Powinno się być dobrym jak chleb; powinno się być jak chleb, który dla wszystkich leży na stole, z którego każdy może kęs dla siebie ukroić i nakarmić się, jeśli jest głodny” (Święty Brat Albert).
Pan Jezus powiedział do Żydów: „Ja Jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki” (Ewangelia). Słowa te wskazują na ścisły związek między przyjmowaniem Eucharystii a zbawieniem. Na tę prawdę zwrócili uwagę uczestnicy 46. Międzynarodowego Kongresu Eucharystycznego we Wrocławiu w 1997 r. Kongres rozpoczął się znamienną modlitwą: „Wszechmogący Boże, daj nam sprawować, adorować i żyć Najświętszą Eucharystią”. Prośbę dopełnił św. Jan Paweł II, który wzywał, aby tajemnica Eucharystii ogarnęła całe nasze życie. Był on przekonany o tym, że Kongres skutecznie przyczyni się do poszerzenia przestrzeni życiowej dla Chrystusa eucharystycznego. 
Jezus od wszystkich wyznawców oczekuje świadectwa wiary, dlatego Kościół nie ustaje w głoszeniu słowa Bożego, sprawowaniu sakramentów i gromadzeniu ludzi we wspólnotę. W tej wspólnocie karmimy się tym samym chlebem, tą samą Najświętszą Eucharystią. Tworzymy więc jedno ciało, jednocząc się z Ciałem Chrystusa (II czytanie).
Świat potrzebuje ludzi wielkiej wiary, którzy odważnie będą głosić Dobrą Nowinę o zbawieniu. Potrzebuje ludzi, którzy Eucharystię uczynią formułą życia, niosąc ją innym. Dzisiaj jako uczniowie Chrystusa możemy poszerzyć tę duchową przestrzeń, biorąc udział w procesji ulicami naszych miast i wsi. Dajmy więc swoje świadectwo innym.
ks. Mariusz Habiniak