Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XIX NIEDZIELA ZWYKŁA Rok A (zielony) Nr 39 (11 sierpnia 2002)

Wprowadzenie do liturgii

Dzień Pański

PANIE, RATUJ MNIE!

Szalejący wiatr, gwałtowne fale, zatrwożeni Apostołowie - to sceneria dzisiejszej Ewangelii. W ten napawający trwogą krajobraz wkracza spokojny głos Chrystusa: "Odwagi! Ja jestem, nie bójcie się!" (Mt 14, 27). Jest to spotkanie Jezusa ze swoim Kościołem, będącym w kłopotach i "małej wiary", reprezentowanym przez św. Piotra. Mocna ręka Chrystusa, Pana historii i żywiołów, daje pewność, nadzieję i radość Kościołowi, żeglującemu po morzu zła i ziemskiego chaosu. Wyciągnięta w stronę Piotra ręka Jezusa nie jest zbawienną pomocą tylko dla niego, ale także i dla nas. Jezus zaprosił nas bowiem do ziemskiej pielgrzymki i chce, abyśmy "poprzedzili Go na drugi brzeg". Kiedy wśród życiowych burz i cierpienia zacznie się nam wydawać, że toniemy, wiedzmy, że Jezus nie zostawi nas samych i - wynurzając się z mgły życiowej niepewności - poda nam ratującą dłoń. Zapewne jesteśmy podobni do Piotra w jego niepewności, strachu. Powinniśmy naśladować go także wtedy, kiedy mówi: "Panie, ratuj mnie!" (Mt 14, 27). W tej modlitwie, wypowiedzianej w chwili, kiedy spostrzegamy, że Jezus jest jedynym, który może nas uratować, kryje się tajemnica naszej wiary.

ks. Tomasz Lubaś - paulista

Odwagi, Ja jestem, nie bójcie się! (Mt 14, 27)