Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

IV NIEDZIELA WIELKANOCNA – NIEDZIELA DOBREGO PASTERZA Rok A (biały) Nr 26 (11 maja 2014)

Wprowadzenie do liturgii

 NIE MOŻNA ZDRADZIĆ NAJBLIŻSZYCH

 
Każdy, kto zdecydował się na podróż do obcych krajów, zgodzi się z tym, że prawdziwa przygoda zaczyna się z chwilą przekroczenia granicy. Podobnie jest z chrześcijaństwem. Aby do niego wejść, trzeba przekroczyć granicę – bramę. Tą bramą jest Chrystus. 
Zwykle przekraczamy ją nieświadomie, z woli naszych rodziców, którzy przynoszą nas do chrztu świętego. Oni też, prosząc Kościół o chrzest, zobowiązują się, że będą naszymi pierwszymi przewodnikami po tej krainie, która nazywa się chrześcijaństwo. To rodzice powinni nauczyć nas języka, którym posługują się mieszkańcy tej krainy. To oni mają obowiązek wprowadzenia nas w zwyczaje i święte tradycje Kościoła. Z racji swego powołania i chrztu świętego, który wcześniej przyjęli, są dla nas pasterzami na wzór Jezusa Chrystusa.
Jeśli nie wywiązują się z tej roli i zostawiają nas samych w Kościele, to nic dziwnego, że możemy czuć się w nim obcy. Nie potrafimy się modlić, nie rozumiemy znaczenia świąt, nie znamy prawdziwej historii chrześcijaństwa ani jego wspaniałych bohaterów. Kościół dla nas to tylko budynek oraz sztywna instytucja, która zawsze czegoś od nas wymaga. Przekroczyliśmy bramę, ale nikt się nami nie zaopiekował, nikt nie podał nam pomocnej dłoni. To jest prawdziwa tragedia wielu naszych braci i sióstr, którzy zostali w ten sposób zdradzeni przez swoich najbliższych, kiedy jeszcze byli dziećmi. 
Owszem, Jezus Chrystus jest i dobrym Pasterzem, i ma swoje sposoby, aby w końcu odnaleźć swoje zagubione owce. Ale On pragnie przede wszystkim działać w nas i przez nas, którzyśmy świadomie przekroczyli bramę.
o. Marek Cul – dominikanin