Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XIV DZIEŃ ISLAMU W KOŚCIELE KATOLICKIM W POLSCE Rok A (zielony) Nr 6 (26 stycznia 2014)

Liturgia słowa

Eucharystia to jakby dotyk nieba. Za chwilę sam Bóg stanie się obecny pomiędzy nami pod postaciami chleba i wina. Wcześniej wysłuchamy Jego słowa, którym przemawia do całego Kościoła. Umocnieni słowem i ciałem Chrystusa będziemy mogli z nową duchową siłą podjąć nasze obowiązki w tygodniu, który dziś rozpoczynamy. Otwórzmy więc nasze serca na działanie Pana!

PIERWSZE CZYTANIE (Iz 8,23b-9,3)
 
Żadna niewola człowieka nie jest miła Bogu. Ani niewola ciała, ani ducha. On bowiem, człowieka, jako koronę swego stworzenia, przeznaczył do wolności. Prorok Izajasz świadczy dziś o świetle, które rozjaśni ciemność niewolników, i o radości, której doświadczą wszyscy ciemiężeni. Zapowiada Tego, który do wolności wyswobodził człowieka: Chrystusa.
 
Czytanie z Księgi proroka Izajasza
 
W dawniejszych czasach upokorzył Pan krainę Zabulona i krainę Neftalego, za to w przyszłości chwałą okryje drogę do morza wiodącą przez Jordan, krainę pogańską.
Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką; nad mieszkańcami kraju mroków zabłysło światło. Pomnożyłeś radość, zwiększyłeś wesele. Rozradowali się przed Tobą, jak się radują we żniwa, jak się weselą przy podziale łupu.
Bo złamałeś jego ciężkie jarzmo i drążek na jego ramieniu, pręt jego ciemięzcy jak w dniu porażki Madianitów.
 
PSALM (Ps 27,1.4.13-14)
 
Psalmista podpowiada nam dziś słowa modlitwy dla obolałych i zmartwionych. Włączając się w nurt jego wołania, nabieramy pewności, że wiele trudnych doświadczeń, które są częścią życia, tak naprawdę nie stanowi dla nas żadnego zagrożenia. Już samo tylko oczekiwanie Bożej obecności jest świadectwem wiary człowieka.
 
Refren: Pan moim światłem i zbawieniem moim.
 
Pan moim światłem i zbawieniem moim, *
kogo miałbym się lękać? 
Pan obrońcą mego życia, * 
przed kim miałbym czuć trwogę? Ref.
 
O jedno tylko proszę Pana, o to zabiegam: † 
żebym mógł zawsze przebywać w Jego domu * 
przez wszystkie dni życia, 
abym kosztował słodyczy Pana, *
stale się radował Jego świątynią. Ref.
 
Wierzę, że będę oglądał dobra Pana * 
w krainie żyjących. 
Oczekuj Pana, bądź mężny, * 
nabierz odwagi i oczekuj Pana. Ref.
 
DRUGIE CZYTANIE (1Kor 1,10-13.17)
 
Od początku uczniowie Chrystusa mieli kłopoty z jednością. Święty Paweł czuwał nad rozłamami i nie ustawał w napominaniu ochrzczonych. Wiedział, że wystarczy małe pęknięcie, aby powstała wielka przepaść. Modlitewną troskę o jedność powtarzał za Mistrzem.

Czytanie z Pierwszego Listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian
 
Upominam was, bracia, w imię naszego Pana, Jezusa Chrystusa, abyście byli zgodni i by nie było wśród was rozłamów; byście byli jednego ducha i jednej myśli. 
Doniesiono mi bowiem o was, bracia moi, przez ludzi Chloe, że zdarzają się między wami spory. Myślę o tym, co każdy z was mówi: «Ja jestem Pawła, a ja Apollosa; ja jestem Kefasa, a ja Chrystusa». 
Czyż Chrystus jest podzielony? Czyż Paweł został za was ukrzyżowany? Czyż w imię Pawła zostaliście ochrzczeni? 
Nie posłał mnie Chrystus, abym chrzcił, lecz abym głosił Ewangelię, i to nie w mądrości słowa, by nie zniweczyć Chrystusowego krzyża. 
 
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Mt 4,23)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Jezus głosił Ewangelię o królestwie
i leczył wszelkie choroby wśród ludu.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
 
EWANGELIA (dłuższa, Mt 4,12-23)
 
Ewangelista Mateusz przytacza słowa Izajasza i przekazuje wypełniające się w Jezusie proroctwo. Syn Boży jest światłem zapowiadanym od wieków. Rozświetla ciemności. Lecz jak każdy snop światła wpadający do ciemnych zakamarków wydobywa to, co zakryte, czasem brudne, zaniedbane. W świetle nic nie może się ukryć. W świetle Chrystusa może się przemienić.
 
Słowa Ewangelii według świętego Mateusza
 
Gdy Jezus posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza: 
«Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego. Droga morska, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci wzeszło światło».
Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: «Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie».
Gdy Jezus przechodził obok Jeziora Galilejskiego, ujrzał dwóch braci, Szymona, zwanego Piotrem, i brata jego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich: «Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi». Oni natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim. 
A gdy poszedł stamtąd dalej, ujrzał innych dwóch braci, Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego Jana, jak z ojcem swym Zebedeuszem naprawiali w łodzi swe sieci. Ich też powołał. A oni natychmiast zostawili łódź i ojca i poszli za Nim.
I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu.