Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

ŚWIĘTO CHRZTU PAŃSKIEGO Rok A (biały) Nr 4 (12 stycznia 2014)

Wprowadzenie do liturgii

 KIEDY ZOSTAŁEM OCHRZCZONY?

 
Chrzest Jezusa nad Jordanem jest objawieniem się Trójcy Świętej. Chrystus, przyjmując go, uniżył się jako sługa i baranek. Przyjął na siebie grzech świata. Chrzest z rąk Jana jest w pewnym sensie pierwszą stacją drogi krzyżowej Jezusa, która przez śmierć zaprowadzi Go do chwały zmartwychwstania.
Prawie każdy z nas wie, kiedy się urodził, natomiast niewielu pamięta i świętuje datę przyjęcia chrztu świętego. W perspektywie wiary i zbawienia dla ucznia Jezusa data chrztu powinna mieć znaczenie większe niż data urodzin. Przez chrzest rodzimy się dla Boga, otrzymujemy Jego łaskę, zgładzony jest nam grzech pierworodny. Przez chrzest zostajemy włączeni w paschalne misterium Chrystusa, czyli tajemnicze Jego przejście z tego świata do domu Ojca. Przez chrzest stajemy się członkami Jego wspólnoty, czyli Kościoła.
Dialog Jezusa z Janem Chrzcicielem uświadamia nam, że Chrystus nie potrzebował obmycia wodą i chrztu nawrócenia, bo był Bogiem. Przyjął On ludzką naturę i był we wszystkim podobny do człowieka oprócz grzechu. Stawszy się Sługą, przyjął chrzest z miłości do Ojca i do stworzeń. Uświęcił obrzęd i ustanowił sakrament jako widzialny znak niewidzialnej łaski. 
W święto Chrztu Pańskiego warto podziękować rodzicom i chrzestnym za przekazanie najcenniejszego daru – wiary. Wraz z przyjętym chrztem rozpoczęła się nasza przyjaźń z Bogiem, który jest miłością i nadaje życiu sens. Rodzice i chrzestni powinni też zapytać samych siebie, czy powierzony ich trosce członek Kościoła „jest miły Bogu, boi się Pana i postępuje sprawiedliwie”? (II czytanie).
ks. Mariusz Habiniak