Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

IV NIEDZIELA ADWENTU Rok A (fioletowy) Nr 60 (22 grudnia 2013)

Wprowadzenie do liturgii

 „NIE BÓJ SIĘ” 

 
„Nie bój się” – to pierwsze słowa Dobrej Nowiny wypowiadane przez Anioła do każdego, komu objawiono wieść o narodzeniu się Syna Bożego. Zachariasz, Maryja, Józef, pasterze – mają się nie bać, bo przecież rodzi się Bóg. W dniach poprzedzających Boże Narodzenie to radosne wezwanie jest skierowane i do nas.
Nie wszyscy przyjęli radosną nowinę o narodzeniu się Zbawiciela bez lęku. Pierwsze czytanie ukazuje tchórzliwego króla Achaza. Jego odpowiedź wydaje się pobożna – jakoby nie chciał on wystawiać Pana na próbę. W sercu jednak miał obmyślony plan bardzo daleki od Boga. W obliczu grożącego mu niebezpieczeństwa Achaz nie szukał ratunku u Pana, lecz zaczął zawierać rzekomo korzystne układy polityczne. Ucieczka w świat własnych możliwości i ludzkich rozwiązań jest wyrazem braku wiary w moc i miłość Boga. To zawsze wywołuje lęk.
Trudno sobie wyobrazić lęk, jaki mógł dotknąć Józefa. W krąg możliwych rozwiązań, jak chociażby oddalenie własnej małżonki, wszedł Anioł i przemówił: „Nie bój się”. Boży wysłaniec przypomniał mu przede wszystkim o tym, że jest potomkiem królewskim. Takiej osobie nie przystoi lęk. Więcej, „syn Dawida” musi ufać Bogu tak, jak to czynił jego świetlany przodek. Wtedy każda ciemność zostanie rozświetlona. Pan ponownie daje znak. Tym razem jest nim Emmanuel – Bóg z nami. Józef uwierzył i „wziął swoją Małżonkę do siebie”.
Nasze życiowe trudności mogą wywoływać lęki i niepokoje. Wówczas wszystko wydaje się spowite ciemnością, w której nie widać światła wyjścia. Pamiętajmy jednak o tym, że jest „Bóg z nami”. Zwłaszcza w takich chwilach.
 
ks. Mariusz Szmajdziński