Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

III NIEDZIELA ADWENTU Rok A (fioletowy) Nr 59 (15 grudnia 2013)

Liturgia słowa

 

Dzisiejsza niedziela to wezwanie do radości! To przypomnienie o tym, że nasza wiara jest radością. Ponieważ wierzymy w Boga, który jest wszechmogący, a jednocześnie bliski każdemu z nas. On zna tajniki mego serca, On pragnie mego szczęścia. I On niedługo przyjdzie do nas jako Dziecko, które możemy przytulić do serca. 

PIERWSZE CZYTANIE (Iz 35,1-6a.10)
 
Gdy czegoś pragniemy, to chcielibyśmy to szybko otrzymać. Nie umiemy czekać. W czasie Adwentu Pan Bóg uczy nas oczekiwania. Dary, które On chce nam dać, nie są jak towar w sklepie: żądam i zaraz dostaję. Potrzeba nam czasu, aby przygotować się do ich przyjęcia. Bóg uczy nas radości czekania na Jego przyjście.
 
Czytanie z Księgi proroka Izajasza
 
Niech się rozweseli pustynia i spieczona ziemia,
niech się raduje step i niech rozkwitnie!
Niech wyda kwiaty jak lilie polne,
niech się rozraduje, także skacząc
i wykrzykując z uciechy.
Chwałą Libanu1 ją obdarzono,
ozdobą Karmelu2 i Saronu3.
Oni zobaczą chwałę Pana, 
wspaniałość naszego Boga.
Pokrzepcie ręce osłabłe,
wzmocnijcie kolana omdlałe!
Powiedzcie małodusznym:
«Odwagi! Nie bójcie się!
Oto wasz Bóg, oto pomsta;
przychodzi Boża odpłata;
On sam przychodzi, aby was zbawić».
Wtedy przejrzą oczy niewidomych
i uszy głuchych się otworzą4.
Wtedy chromy wyskoczy jak jeleń
i język niemych wesoło krzyknie.
I odkupieni przez Pana powrócą.
Przybędą na Syjon z radosnym śpiewem,
ze szczęściem wiecznym na twarzach.
Osiągną radość i szczęście,
ustąpi smutek i wzdychanie.
 
PSALM (Ps 146,7.8-9a.9bc-10)
 
Jezus powiedział o sobie: „Nie potrzebują lekarza zdrowi, ale ci, którzy się źle mają” (Łk 5,31). Tak naprawdę to wszyscy Go potrzebujemy, bo wszyscy chorujemy. Każdy nasz grzech jest chorobą, z której tylko Jezus może wyleczyć. Dlatego oczekiwanie narodzenia Jezusa to oczekiwanie na nasze wyzwolenie. 
 
Refren: Przybądź, o Panie, aby nas wybawić.
 
Bóg dochowuje wierności na wieki, *
uciśnionym wymierza sprawiedliwość,
Chlebem karmi głodnych, *
wypuszcza na wolność więźniów. Ref.
 
Pan przywraca wzrok ociemniałym, *
Pan dźwiga poniżonych.
Pan kocha sprawiedliwych, *
Pan strzeże przybyszów. Ref.
 
Ochrania sierotę i wdowę, *
lecz występnych kieruje na bezdroża.
Pan króluje na wieki, *
Bóg twój, Syjonie, przez pokolenia. Ref.
 
DRUGIE CZYTANIE (Jk 5,7-10)
 
Cechą naszych czasów jest poszukiwanie atrakcji, nowości. Powinniśmy wyglądać atrakcyjnie i młodo, a nasze życie powinno być pełne ciekawych wydarzeń. Życie wewnętrzne, życie duchowe jest inne. Tu nie chodzi o atrakcje, a o… wytrwałość. To podstawa w naszej wierze. Bóg wie, że mamy problemy z wytrwałością, dlatego też wypróbowuje nas, a przez to uczy. Wytrwałość łączy się z zaufaniem Panu, który Jest zawsze przy mnie, nawet wtedy, gdy tego nie czuję. 
 
Czytanie z Listu świętego Jakuba Apostoła
 
Trwajcie cierpliwie, bracia, aż do przyjścia Pana. Oto rolnik czeka wytrwale na cenny plon ziemi, dopóki nie spadnie deszcz wczesny i późny. Tak i wy bądźcie cierpliwi i umacniajcie serca wasze, bo przyjście Pana jest już bliskie.
Nie uskarżajcie się, bracia, jeden na drugiego, byście nie popadli pod sąd. Oto sędzia stoi przed drzwiami. Za przykład wytrwałości i cierpliwości weźcie, bracia, proroków, którzy przemawiali w imię Pańskie.
 
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Iz 61,1)
 
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Duch Pański nade mną,
posłał mnie głosić dobrą nowinę ubogim.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
 
EWANGELIA (Mt 11,2-11)
 
Tam, gdzie jest obecny Jezus, jest życie. Gdy Chrystus uzdrawiał, uwalniał i nauczał ludzi, prowadził ich od śmierci ku życiu. Właśnie to przesłanie Jezus przekazuje dzisiaj Janowi Chrzcicielowi za pośrednictwem jego uczniów. Już niedługo Jan odda życie za wiarę w Boga, który jest Drogą, Prawdą i Życiem. W swych słowach Jezus przekazuje mu umocnienie na drogę do męczeństwa: „Błogosławiony jest ten, kto we Mnie nie zwątpi”.

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza
 
Gdy Jan usłyszał w więzieniu o czynach Chrystusa, posłał swoich uczniów z zapytaniem: «Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też innego mamy oczekiwać?». Jezus im odpowiedział: «Idźcie i oznajmijcie Janowi to, co słyszycie i na co patrzycie: niewidomi wzrok odzyskują, chromi chodzą, trędowaci doznają oczyszczenia, głusi słyszą, umarli zmartwychwstają, ubogim głosi się Ewangelię. A błogosławiony jest ten, kto we Mnie nie zwątpi».
Gdy oni odchodzili, Jezus zaczął mówić do tłumów o Janie: «Coście wyszli oglądać na pustyni? Trzcinę kołyszącą się na wietrze? Ale coście wyszli zobaczyć? Człowieka w miękkie szaty ubranego? Oto w domach królewskich są ci, którzy miękkie szaty noszą. Po coście więc wyszli? Proroka zobaczyć? Tak, powiadam wam, nawet więcej niż proroka. On jest tym, o którym napisano: Oto Ja posyłam mego wysłańca przed Tobą, aby Ci przygotował drogę. Zaprawdę powiadam wam: Między narodzonymi z niewiast nie powstał większy od Jana Chrzciciela. Lecz najmniejszy w królestwie niebieskim większy jest niż on».