Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

III NIEDZIELA ADWENTU Rok A (fioletowy) Nr 59 (15 grudnia 2013)

Wprowadzenie do liturgii

 POWIEDZCIE MAŁODUSZNYM: „ODWAGI!”

 

 
Może się okazać, że każdy z nas inaczej rozumie słowo: „zbawienie”, a przecież Adwent jest czasem, w którym czekamy na Tego, który „przychodzi nas zbawić”.
Jezus swoim rodakom też musiał tłumaczyć, że nie przychodzi jako ten, który ma panować, lecz jako ten, który ma służyć i błogosławić, szczególnie słabych i potrzebujących. Dzisiejsze wołanie Izajasza, aby „spieczona ziemia się rozweseliła”, „wzmocniły kolana omdlałe”, to zachęta dla tych, którzy już nie wierzą w moc Bożą, aby powstali i wyszli na spotkanie przychodzącego do nich Pana. A oto znaki wiarygodności przychodzącego Zbawiciela: „Wtedy przejrzą oczy niewidomych i uszy głuchych się otworzą”, „chromy wyskoczy jak jeleń i język niemych wesoło krzyknie” (I czytanie). Do tych słów nawiązuje Jezus w Ewangelii, odpowiadając na pytanie, czy jest prawdziwym Mesjaszem. Ludzie bowiem nie wiedzieli, jak mają traktować Jana Chrzciciela, a jak Jezusa. On jasno wskazuje, na co mają zwrócić uwagę: „Idźcie i oznajmijcie Janowi to, co słyszycie, i na co patrzycie: niewidomi wzrok odzyskują, chromi chodzą, trędowaci doznają oczyszczenia, głusi słyszą […] A błogosławiony jest ten, kto we Mnie nie zwątpi”. 
Jezus ukazuje tutaj nowy wizerunek Zbawiciela, w którego nie będzie łatwo uwierzyć. Dlatego Ewangelia dzisiejsza mówi o błogosławieństwie dla tych, którzy nie odrzucą Go ani głoszonej przez Niego Dobrej Nowiny. Wstańmy więc w głębi naszych serc i z radością wyjdźmy na spotkanie Tego, który już jest blisko. Wierzmy w Niego i Jemu, a On nas uzdrowi i pokrzepi nasze „ręce osłabłe”. 
 
ks. Adam Rybicki