Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

I NIEDZIELA ADWENTU Rok A (fioletowy) Nr 57 (1 grudnia 2013)

Liturgia słowa

Rozpoczynamy Adwent, otwieramy nowy rok liturgiczny. Ten kolejny rozdział w naszym życiu inaugurujemy spotkaniem z Tym, który tu i teraz daje nam nowe życie. Jezus Chrystus w Eucharystii odnawia nas i ożywia. Tu spotykamy żyjącego Jezusa, który pokonuje naszą słabość i obojętność. On JEST z nami i dzięki temu rozpoczynajmy odważnie ten nowy dla nas czas.

PIERWSZE CZYTANIE (Iz 2,1-5)
 
W każdym z nas jest pragnienie pokoju. Nie tylko pokoju między narodami, ale też naszego, wewnętrznego. Proroctwo Izajasza dotyczy podzielonego narodu Izraela, ale także każdego z nas. Marzenie o jedności Judy i Jerozolimy, to pragnienie jedności w nas. Aby nie było w nas walki, lecz harmonijna współpraca: tego, co cielesne, z tym, co duchowe. Po ludzku wydaje się to niemożliwe, lecz z pomocą Jezusa jest do osiągnięcia. 
 
Czytanie z Księgi proroka Izajasza
 
Widzenie Izajasza, syna Amosa,
dotyczące Judy i Jerozolimy:
Stanie się na końcu czasów,
że góra świątyni Pana1
stanie mocno na wierzchu gór
i wystrzeli ponad pagórki.
Wszystkie narody do niej popłyną,
mnogie ludy pójdą i rzekną:
«Chodźcie, wstąpmy na Górę Pana
do świątyni Boga Jakuba!
Niech nas nauczy dróg swoich,
byśmy kroczyli Jego ścieżkami.
Bo Prawo wyjdzie z Syjonu
i słowo Pana z Jeruzalem».
On będzie rozjemcą pomiędzy ludami
i wyda wyroki dla licznych narodów.
Wtedy swe miecze przekują na lemiesze,
a swoje włócznie na sierpy.
Naród przeciw narodowi
nie podniesie miecza,
nie będą się więcej zaprawiać do wojny.
Chodźcie, domu Jakuba,
postępujmy w światłości Pana!
Oto słowo Boże.
 
PSALM (Ps 122,1-2.4-5.6-7.8-9)
 
Bardzo ważną częścią naszego życia są relacje z bliźnimi. Pan Bóg nieprzypadkowo stawia ludzi na naszej drodze. Każdy nasz dzień wypełniają spotkania. Z tymi, których lubimy, i z tymi, którzy są dla nas ciężarem. Wszyscy oni są moimi braćmi i siostrami. Dlatego nasz Ojciec pragnie, abyśmy szukali tego, co nas łączy. „Ze względu na dom Pana, Boga naszego, modlę się o dobro dla ciebie” (Ps 122,9).
 
Refren: Idźmy z radością na spotkanie Pana.
 
Ucieszyłem się, gdy mi powiedziano: *
«Pójdziemy do domu Pana».
Już stoją nasze stopy *
w twoich bramach, Jeruzalem. Ref.
 
Tam wstępują pokolenia Pańskie, *
aby zgodnie z prawem Izraela wielbić imię Pana.
Tam ustawiono trony sędziowskie, *
trony domu Dawida. Ref.
 
Proście o pokój dla Jeruzalem: *
Niech żyją w pokoju, którzy cię miłują.
Niech pokój panuje w twych murach, *
a pomyślność w twoich pałacach. Ref.
 
Ze względu na braci moich i przyjaciół *
będę wołał: «Pokój z tobą».
Ze względu na dom Pana, Boga naszego, *
modlę się o dobro dla ciebie. Ref.
 
DRUGIE CZYTANIE (Rz 13,11-14)
 
Czas Adwentu to czas duchowego przebudzenia. To wezwanie, aby żyć czasem teraźniejszym, bo to dziś Jezus zaprasza mnie do odnowienia mojego życia. Czy zgadzam się na to? Jeśli tak, to muszę mieć otwarte serce, ale też oczy, uszy i rozum. Bo On będzie mnie prowadził przez znaki zanurzone w mojej codzienności. Nie bójmy się światła Jezusa, które będzie nas w tym nowym czasie wydobywało z ciemności.
 
Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Rzymian
 
Bracia:
Rozumiejcie chwilę obecną: teraz nadeszła dla was godzina powstania ze snu2. Teraz bowiem zbawienie jest bliżej nas niż wtedy, gdyśmy uwierzyli.
Noc się posunęła, a przybliżył się dzień. Odrzućmy więc uczynki ciemności, a przyobleczmy się w zbroję światła. Żyjmy przyzwoicie jak w jasny dzień: nie w hulankach i pijatykach, nie w rozpuście i wyuzdaniu, nie w kłótni i zazdrości. Ale przyobleczcie się w Pana Jezusa Chrystusa i nie troszczcie się zbytnio o ciało, dogadzając żądzom.
 
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Ps 85,8)
 
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Okaż nam, Panie, łaskę swoją,
i daj nam swoje zbawienie.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
 
EWANGELIA (Mt 24,37-44)
 
Gdy myślę ze strachem o dniu sądu ostatecznego, to powinienem zastanowić się nad tym: dlaczego się boję? Czy ten dzień to dla mnie katastrofa, która zniszczy wszystko, co posiadam? Czy to będzie spotkanie z Tym, którego kocham? Tutaj warto też zapytać siebie: kim dla mnie jest Jezus? Od tego zależy, jak oczekuję Jego przyjścia. Czy wyobrażam Go sobie jak „złodzieja”, który przyjdzie zabrać mnie i to, co posiadam? Czy jest On dla mnie Synem Człowieczym, wymagającym, ale miłosiernym i solidarnym ze mną? 

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza
 
Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Jak było za dni Noego, tak będzie z przyjściem Syna Człowieczego. Albowiem jak w czasie przed potopem jedli i pili, żenili się i za mąż wydawali aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki, i nie spostrzegli się, aż przyszedł potop i pochłonął wszystkich, tak również będzie z przyjściem Syna Człowieczego. Wtedy dwóch będzie w polu: jeden będzie wzięty, drugi zostawiony. Dwie będą mleć na żarnach: jedna będzie wzięta, druga zostawiona.
Czuwajcie więc, bo nie wiecie, w którym dniu Pan wasz przyjdzie. A to rozumiejcie: Gdyby gospodarz wiedział, o której porze nocy złodziej ma przyjść, na pewno by czuwał i nie pozwoliłby włamać się do swego domu. Dlatego i wy bądźcie gotowi, bo w chwili, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie».