Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ JEZUSA CHRYSTUSA KRÓLA WSZECHŚWIATA. ZAKOŃCZENIE ROKU WIARY Rok C (biały) Nr 56 (24 listopada 2013)

Wprowadzenie do liturgii

 TEN, KTÓRY NADAJE SENS

 

 

Określenie „król” albo „Król Wszechświata” nie jest już tak nośne i nie wywołuje jednoznacznych skojarzeń. Dziś mamy prezydentów i premierów, a królowie często nie sprawują realnej władzy. Lecz królestwo Jezusa przekracza ten świat. 

Spójrzmy na łaciński termin corona. Ma on trzy podstawowe znaczenia: 1) corona jako przedmiot – insygnium władzy, 2) corona jako „chwała” (gloria), aura otaczająca osobę, 3) corona jako wieniec, zwieńczenie. Dziś wszystkie te znaczenia możemy sobie przypomnieć: wieńczymy Rok Wiary, a jednocześnie wpatrujemy się w Chrystusa Króla, w Jego potęgę i wszechmoc. To właśnie Chrystus Król jest zwieńczeniem wszystkich naszych wysiłków, cierpień i modlitw. Jeśli coś jest „królewskie”, to znaczy, że nadaje sens wszystkiemu innemu, wieńczy wszystko, a wszystko jest mu poddane. W tym sensie Chrystus jest bardzo „królewski”, wszystko jest przez Chrystusa, z Chrystusem i w Chrystusie – na dzisiejszej Mszy św. szczególnie zatrzymajmy się na tych słowach. „Królewskość Chrystusa” jest zwieńczeniem wszystkich naszych wysiłków podejmowanych w minionym Roku Wiary: wszystkich inicjatyw, modlitw, spotkań, katechez itd. On – Król wszystkim wynagrodzi za ich wysiłek.
Jednocześnie musimy spojrzeć na ludzką stronę królowania Chrystusa: nam może się ono kojarzyć z potęgą, siłą, poddaństwem, a nawet przemocą. Chrystus prosi nas jednak, abyśmy naśladowali Jego samego w tym, jak sprawuje swój urząd królewski: klęka przed Piotrem i obmywa mu nogi, służy, troszczy się. Król to ten, który służy. Służba to Jego korona, Jego chwała.
 
ks. Adam Rybicki