Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXV NIEDZIELA ZWYKŁA Rok C (zielony) Nr 46 (22 września 2013)

Wprowadzenie do liturgii

JAKIE KONTO WYBRAĆ?

Dobra opinia, intratne stanowisko, rozdana miłość, wierny przyjaciel, głęboko przeżyta Eucharystia, modlitwa rodzinna... Zyski te trzeba księgować na oddzielne rachunki.
Każdy ma swoje ulubione konto, na rzecz którego dokonuje najwięcej przelewów. Prorok Amos piętnuje transakcje, w których księgowy musiałby zanotować straty w dobrach duchowych (I czytanie). Kieruje swoje prorockie nawoływanie do osób przedkładających sprzedaż zboża nad błogosławieństwo Boże i zbawienie. Ci postrzegają szabat czy nów księżyca jako stratę finansową, ponieważ Prawo zabrania wtedy handlować, a nie zauważają nawet możliwości zysków duchowych. Amos promuje zatem konta, w których księguje się miłość Boga, miłość bliźniego, uczciwość, sprawiedliwość społeczną.
Natomiast obrotny rządca, który zdobył sobie przyjaciół mamoną, został pochwalony przez swojego pana, jak relacjonuje św. Łukasz. Czyżby Jezus polemizował z Prorokiem i popierał transakcje, w których przebiegłość stoi ponad miłością? Żadną miarą! Chrystus zwraca uwagę na obrotność rządcy decydującego się na utratę określonego dobra finansowego na rzecz dobra wyższego rzędu – opinii dobroczyńcy, przychylności ludzkiej. Rządca przelał pieniądze na konto relacji międzyludzkich. Natomiast Jezus przelał nawet swoje synostwo Boże – „wydał siebie samego” (II czytanie), aby odkupić ludzi.
Odtąd nie ma wątpliwości co do tego, że jedyne konto, na które warto przelać wszystkie dobra, to zbawienie. Używać dóbr tak, „aby wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy” (1Tym 2,4), oto pragnienie Zbawiciela.

ks. Mariusz Rosik