Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXII NIEDZIELA ZWYKŁA Rok C (zielony) Nr 43 (1 września 2013)

Liturgia słowa

Słowo Boże zachęca nas dzisiaj do porzucenia samowystarczalności i do uznania się za część świata stworzonego przez Boga. Trzeba, abyśmy umieli zaakceptować własną słabość i nieumiejętność. Abyśmy odkryli, że Pan wciąż obdarza nas różnorodnymi darami. Tylko wtedy będziemy umieli przyjąć wezwanie Jezusa do rezygnacji z postępowania opartego na zasadzie „coś za coś” i otworzymy się na nagrodę, której chce nam udzielić Bóg przy zmartwychwstaniu sprawiedliwych.

PIERWSZE CZYTANIE (Syr 3,17-18.20.28-29)

W Starym Testamencie słowo „pokora” oznacza świadomość własnej niewystarczalności oraz zależności od innych. Człowiek pokorny nie czyni samego siebie kryterium prawdy i sprawiedliwości, ale postrzega siebie jako część świata stworzonego przez Boga, w którym każdy otrzymuje swoje miejsce i zadanie.

Czytanie z Księgi Syracydesa

Synu, z łagodnością wykonuj swe sprawy, a każdy, kto jest prawy, będzie cię miłował. O ile wielki jesteś, o tyle się uniżaj, a znajdziesz łaskę u Pana. Wielka jest bowiem potęga Pana i przez pokornych bywa chwalony.
Na chorobę pyszałka nie ma lekarstwa, albowiem nasienie zła w nim zapuściło korzenie. Serce rozumnego rozważa przypowieści, a ucho słuchacza jest pragnieniem mędrca.

PSALM (Ps 68,4-5ac.6-7ab.10-11)

Chwaląc Boga za Jego troskę o ubogich, także i my powinniśmy umieć rozpoznać się pośród tych, którzy otrzymują Jego dary i doświadczają Jego opieki.

Refren: Ty, dobry Boże, biednego ochraniasz.

Sprawiedliwi cieszą się i weselą przed Bogiem, *
i rozkoszują radością.
Śpiewajcie Bogu, grajcie Jego imieniu, *
cieszcie się Panem, przed Nim się weselcie. Ref.

Ojcem sierot i wdów opiekunem *
jest Bóg w swym świętym mieszkaniu.
Bóg dom gotuje dla opuszczonych, *
jeńców prowadzi ku lepszemu życiu. Ref.

Deszcz obfity zesłałeś, Boże, *
Tyś orzeźwił swoje znużone dziedzictwo.
Twoja rodzina, Boże, znalazła to mieszkanie, *
które w swej dobroci dałeś ubogiemu. Ref.

DRUGIE CZYTANIE (Hbr 12,18-19.22-24a)

Boże działanie wobec świata nie opiera się na wymianie dóbr, ale na miłości, która wychodzi naprzeciw potrzebom człowieka. Jezus ukazuje nam ją, gdy jako pośrednik Nowego Przymierza ofiaruje swoje życie za grzeszników.

Czytanie z Listu do Hebrajczyków

Bracia:
Nie przystąpiliście do dotykalnego i płonącego ognia, do mgły, do ciemności i burzy ani też do grzmiących trąb i do takiego dźwięku słów, iż wszyscy, którzy go słyszeli, prosili, aby do nich nie mówił.
Wy natomiast przystąpiliście do góry Syjon, do miasta Boga żyjącego, Jeruzalem niebieskiego, do niezliczonej liczby aniołów, na uroczyste zebranie, do Kościoła pierworodnych, którzy są zapisani w niebiosach, do Boga, który sądzi wszystkich, do duchów sprawiedliwych, które już doszły do celu, do pośrednika Nowego Testamentu, Jezusa.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Mt 11,29ab)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Weźcie moje jarzmo na siebie
i uczcie się ode Mnie,
bo jestem cichy i pokorny sercem.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Łk 14,1.7-14)

Jezus sam wypełnił jako pierwszy swoje wezwanie do uniżenia się oraz do zaproszenia na swoją ucztę tych, którzy nie mają się czym odwdzięczyć. Ta postawa kłóci się z prawami rządzącymi tym światem, ale to właśnie ona wprowadza nas do królestwa Boga.

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza

Gdy Jezus przyszedł do domu pewnego przywódcy faryzeuszów, aby w szabat spożyć posiłek, oni Go śledzili.
I opowiedział zaproszonym przypowieść, gdy zauważył, jak sobie wybierali pierwsze miejsca. Tak mówił do nich: «Jeśli cię kto zaprosi na ucztę, nie zajmuj pierwszego miejsca, by czasem ktoś znakomitszy od ciebie nie był zaproszony przez niego. Wówczas przyjdzie ten, kto was obu zaprosił, i powie ci: „Ustąp temu miejsca”; i musiałbyś ze wstydem zająć ostatnie miejsce.
Lecz gdy będziesz zaproszony, idź i usiądź na ostatnim miejscu. Wtedy przyjdzie gospodarz i powie ci: „Przyjacielu, przesiądź się wyżej”; i spotka cię zaszczyt wobec wszystkich współbiesiadników. Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony».
Do tego zaś, który Go zaprosił, rzekł: «Gdy wydajesz obiad albo wieczerzę, nie zapraszaj swoich przyjaciół ani braci, ani krewnych, ani zamożnych sąsiadów, aby cię i oni nawzajem nie zaprosili, i miałbyś odpłatę. Lecz kiedy urządzasz przyjęcie, zaproś ubogich, ułomnych, chromych i niewidomych.
A będziesz szczęśliwy, ponieważ nie mają czym tobie się odwdzięczyć; odpłatę bowiem otrzymasz przy zmartwychwstaniu sprawiedliwych».