Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXII NIEDZIELA ZWYKŁA Rok C (zielony) Nr 43 (1 września 2013)

Wprowadzenie do liturgii

SKROMNOŚĆ I HOJNOŚĆ,
POKORA I DOBROCZYNNOŚĆ

„Pokora to myślenie mniej o sobie, a nie myślenie gorzej o sobie” (Clive Staples Lewis). „Nie śmiem prosić Cię [Panie] o lepszą pamięć, ale proszę Cię o większą pokorę i mniej niezachwianą pewność, gdy moje wspomnienia wydają się sprzeczne z cudzymi. Użycz mi chwalebnego poczucia, że czasami mogę się mylić” (św. Tomasz z Akwinu).
Każdy człowiek winien wiedzieć, że do dobrego życia potrzebna jest mądrość i pokora. Dzisiejsze czytanie z Księgi Syracydesa zawiera pouczenia mędrca o sposobie na dobre życie: „Synu, z łagodnością wykonuj swe sprawy, a każdy, kto jest prawy, będzie cię miłował. O ile wielki jesteś, o tyle się uniżaj, a znajdziesz łaskę u Pana”. Wielu jest ludzi wyniosłych i pysznych, lecz Pan Bóg objawia swe tajemnice i udziela łaski łagodnym i pokornym.
W dzisiejszej Ewangelii Jezus podczas biesiady mówi o zajmowaniu pierwszych i ostatnich miejsc przy stole. Nie jest to jednak tylko nauka reguł dobrego zachowania. Właściwe jej znaczenie ukazał Chrystus w słowach skierowanych do gospodarza uczty, gdy mówił mu o dobroczynności. W całym życiu i postępowaniu ucznia Jezusa powinna się przejawiać bezinteresowna miłość do Boga, ludzi i siebie. Istotę powyższej reguły przypieczętuje Chrystus podczas Ostatniej Wieczerzy, gdy w imię miłości będzie umywał uczniom nogi.
Stare porzekadło mówi, że mądrość i pokora przychodzą z wiekiem, a czasem wiek przychodzi sam, bez mądrości i bez pokory. Prośmy Boga, by w naszym życiu nie przybywało z wiekiem tylko siwych włosów na głowie, ale mądrości i pokory.

ks. Mariusz Habiniak