Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XVI NIEDZIELA ZWYKŁA Rok C (zielony) Nr 36 (21 lipca 2013)

Wprowadzenie do liturgii

GOŚCINNOŚĆ JEST CNOTĄ

Gościnność jest jednym z kryteriów życia prawdziwie chrześcijańskiego. Naród nasz zawsze z niej słynął. Polaków cechuje swoista filoksenia (gościnność). Gości otaczali miłością, ofiarowali im swój czas, schronienie i pożywienie. Mówili „gość w dom, Bóg w dom”. Traktowali go jako dar samego Boga.
Gościnność jest tematem przewodnim dzisiejszej liturgii słowa. Abraham, zobaczywszy gości, uszanował ich, wyszedł im naprzeciw, powitał, dostarczył wody do obmycia, zaofiarował najlepszy poczęstunek. Ewangelia ukazuje nam Jezusa korzystającego z gościnności Marii i Marty.
Kierowane do nas dzisiaj słowo Boże pyta o naszą postawę wobec gości. Dawniej przyjście gościa było świętem. Przerywano pracę, poświęcano swój czas, a na stole kładziono to, co było w domu najlepsze. To takie biblijne, ewangeliczne. Wakacje są okazją do okazywania gościnności. Być gościnnym wobec kogoś, to znaczy dać mu miejsce w swoim życiu, dać mu w swoim sercu duchowe schronienie, przyjaźń. Jest ona wykładnikiem postawy wobec Boga, sposobem służenia Mu. Człowiek, mający otwarte serce dla gościa, ma również otwarte serce dla Boga – „Nie zapominajcie o gościnności, gdyż przez nią niektórzy, nie wiedząc, aniołom dali gościnę” (Hbr 13,2).
A dzisiaj? Niekiedy rodzina nie przerywa oglądania telewizora, bo gość przyszedł nie w porę, nie zadzwonił, przeszkadza, jest intruzem. Święty Paweł zachęca nas: „Przestrzegajcie gościnności” (Rz 12,13). Nie jest ona obowiązkiem, lecz cnotą, a więc sama w sobie jest zarazem nagrodą. Jezus przychodzi do nas jako Gość w Eucharystii. Jakim jestem gospodarzem?

ks. Zbigniew Krzyszowski