Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XIII NIEDZIELA ZWYKŁA Rok C (zielony) Nr 33 (30 czerwca 2013)

Wprowadzenie do liturgii

JEZUS CZEKA NA MOJĄ ODPOWIEDŹ

Dzisiejsza Ewangelia odsłania pedagogię Jezusa opartą na miłości. On nikogo nie zmusza, aby poszedł za Nim. Zaprasza do wiary, ale zarazem przestrzega: jeśli odpowiesz twierdząco, musisz się całkowicie zaangażować. Nie możesz być „trochę” Moim uczniem.
Ludzie, z którymi rozmawiał Jezus, nie zawsze obchodzili się z Nim przyjaźnie. W pewnym miasteczku samarytańskim odmówiono Mu gościny tylko dlatego, że wędrował do Jerozolimy. Inne napotykane na drodze osoby wprawdzie okazywały Jezusowi zainteresowanie, ale w ostateczności nie porzuciły dotychczasowego życia i nie związały się z Nim. Rozmówcy Jezusa, których imion nie znamy, są dobrze wychowani, grzecznie odmawiają, mnożąc przeszkody i niedogodności. Mają małą stabilizację, życiową logikę i rozsądek. Wypowiadają Jezusowi „nie” w sposób spokojny, uładzony. To nie są wojujący ateiści. Żadnego buntu, żadnego gwałtownego oporu, żadnych kłopotliwych przepychanek.
Ich postawa prowokuje do refleksji nad naszą wiarą. Czy idziemy za Chrystusem? A może nadal żyjemy w ziemi Samarytańskiej – wrogo nastawieni i zagniewani na Przechodnia, który, ofiarowując swą przyjaźń, prosi o gościnę? Albo, jak wspomniani przez Łukasza „inni”, żyjemy pochłonięci ważnymi sprawami, kłopotami rodzinnymi i po cichu, jakby zawstydzeni, odpowiadamy na propozycję: „Pójdź za Mną” – cichym: „Tak, ale jeszcze nie teraz”.
Powiedzmy Jezusowi: „Wierzę, Panie”. Zaryzykujmy i pójdźmy za Nim na poważnie. Stańmy się Jego uczniami i naśladowcami, bo tego wymaga nasza wiara. Będziemy naprawdę szczęśliwi. A On nie zawiedzie.

ks. Zbigniew Sobolewski