Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ NAJŚWIĘTSZEJ TRÓJCY Rok C (biały) Nr 27 (26 maja 2013)

Wprowadzenie do liturgii

ŁAGODNYM I POKORNYM SERCEM POZNAJEMY BOGA

„Panie! czymże ja jestem przed Twoim obliczem? – Prochem i niczem; Ale gdym Tobie moję nicość wyspowiadał, Ja, proch, będę z Panem gadał” (ks. Piotr – Dziady, A. Mickiewicz).
Niepojęta jest mądrość Boża, o której mówi dzisiejsze pierwsze czytanie – niepojęta, bo Boża. Każdy, kto chciałby się z nią zmierzyć, musi polec, bo jakże Bożej mądrości dorównać? Można jedynie poznawać ją przez ogląd świata, ludzi i zdarzeń. A tych, którzy mówią, że są mądrzejsi od Boga i Boga się nie lękają, należy unikać. Kontakt z nimi grozi utratą wieczności z Bogiem i przy Bogu.
Dlatego też każdy uczony świadomy tego, że nie wszystko da się wyjaśnić i udowodnić, i że „są rzeczy na niebie i na ziemi, o których się filozofom nie śniło” (Hamlet, W. Szekspir), ma szansę poznania i dotknięcia mądrości Bożej. A jeśli dołoży do tego pokorę (jak ksiądz Piotr z mickiewiczowskich Dziadów), to Bóg w swej łaskawości niejedno przed nim odkryje. Stąd już tylko krok, aby cieszyć się darami Ducha Świętego. On doprowadzi nas „do całej prawdy”. I wówczas już nie będzie nic zakrytego, tajemniczego i niewyjaśnionego.
Czy zatem warto dawać się zwodzić tym, którzy głoszą nam półprawdy, którzy nas okłamują? Absolutnie nie warto. Trzeba zaś żyć mądrością i prawdą Bożą, którą możemy poznać „łagodnym i pokornym sercem”. Tak powoli, krok po kroku, zbliżać się będziemy do tego, co niewyjaśnione i zakryte przed nami – aż kiedyś staniemy przed Nim twarzą w twarz i poznamy Boga – Ojca i Syna, i Ducha Świętego.

ks. Krzysztof Stosur