Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

NIEDZIELA ZMARTWYCHWSTANIA PAŃSKIEGO – MSZA ŚW. W DZIEŃ Rok C (biały) Nr 17 (31 marca 2013)

Katecheza

Biblijne źródła duchowości mężczyzny (1)

W ostatnich latach podkreśla się cechy i społeczną rolę kobiety. Należałoby zatem z równą przenikliwością zwrócić się ku specyfice duchowości mężczyzn. Tym bardziej, że w życiu Kościoła z jednej strony spełniają oni szczególną rolę (duchowni), z drugiej są niedowartościowani, a przez to nieobecni.
Szukając źródeł biblijnych duchowości mężczyzny, należy sięgnąć do Księgi Rodzaju oraz w ogóle do traktatu o stworzeniu: Bóg, stwarzając mężczyznę, pozostawia w nim cząstkę samego siebie. Co to jest za cząstka? Być może do zrozumienia duchowości mężczyzny ważne jest przywołanie biblijnych sformułowań, że „człowiek został stworzony na obraz i podobieństwo Boga” (Rdz 1,26) oraz że ma „panować” (Rdz 1,26; 3,16). Przywołany „obraz i podobieństwo” należy rozumieć dynamicznie. Jest to wewnętrzny głos: „chcę być jak Bóg”. Do owego głosu nawiązuje szatan w kuszeniu, bo być może jest to najgłębszy wewnętrzny imperatyw, nakaz mężczyzny: „stać się jak Bóg”, a nawet „stać się Bogiem”.
Stwarzając człowieka, Bóg zaczerpnął wzór ze swych dzieł ze świata wyższego, niebiańskiego. Gerhard von Rad udowadnia, że wyrażenie „na nasz obraz” odnosi się nie tylko do samego Boga, lecz także do istot nie¬bieskich, otaczających Jego tron. W Izraelu wyobrażano je sobie jako „mądre” i „dobre” (2Sm 14,17.20; 1Sm 29,9). Mężczyzna ma nieustannie pamiętać, na czyje podobieństwo został stworzony.
Bóg pozostawia w mężczyźnie poczucie bycia „panem stworzenia”. Księga Rodzaju mówi, że ma on być panem, ale jego panowanie nie jest absolutne, lecz darowane, zlecone. Niektórzy współcześni mężczyźni nie chcą wziąć w swoje ręce żadnego, nawet najmniejszego panowania. W mediach pojawiają się opinie, że byłoby lepiej, gdyby mężczyzna zrezygnował z panowania i zlecił je kobietom. Obwinia się mężczyzn nie tylko o wojny i niezliczone formy zła w świecie, lecz także o niszczenie środowiska naturalnego, porównując los zniszczonej i wyeksploatowanej ziemi do takiego samego losu kobiety – poniżanej przez mężczyznę.
Bóg jednak, dając mężczyźnie swoje panowanie, obwarował je bardzo konkretnymi warunkami. Chrystus – Pan świata – ukazał wzór każdego panowania na ziemi, które polega na posłuszeństwie Bogu i służbie człowiekowi. Jest to kolejny argument za tym, aby mężczyzna nie zrzekał się tak szybko możności władania, lecz nieustannie panował, ale na ściśle określonych przez Dawcę warunkach. Jezus pokazał to „panowanie” swoim życiem.

ks. Adam Rybicki