Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

NIEDZIELA ZMARTWYCHWSTANIA PAŃSKIEGO – MSZA ŚW. W DZIEŃ Rok C (biały) Nr 17 (31 marca 2013)

Wprowadzenie do liturgii


NIEWIDZIALNY, ALE BARDZIEJ DOSTĘPNY

Jezus zmartwychwstał i nie chodzi już po ziemi. Niegdyś „przeszedł On, dobrze czyniąc i uzdrawiając wszystkich”. Czy mamy mniejsze szanse, aby doświadczyć Jego miłości?
Nie. Święty Piotr, którego świadectwo znajduje się w przekazie Dziejów Apostolskich, widział Jezusa i znał jako człowieka oraz jako pełnego mocy Syna Bożego. My dzisiaj nie widzimy naszego Pana, ale to dokładnie ten sam Jezus. Jedyna różnica jest taka, że teraz może doświadczyć Go każdy obywatel Ziemi, a nie tylko Palestyny.
Chrystus czynił wiele dobra na płaszczyźnie fizycznej i duchowej, np.: uzdrawiał ludzi, odpuszczał grzechy, rozmnażał chleb, przemienił wodę w wino, głosił prawdę o Bogu, modlił się i uczył modlitwy. Śmierć nie zakończyła Jego działania. Zmartwychwstanie to cud, który złamał wszelkie ludzkie granice i pozwala Jezusowi czynić dobro na całym świecie, a nie tylko wobec ludzi, do których udało Mu się fizycznie dotrzeć.
Każdy oddech człowieka to dowód, że w atmosferze znajduje się tlen, chociaż nie jest on widoczny dla ludzkiego oka. Każdy akt ludzkiej wiary, przyjęte odpuszczenie grzechów, usłyszane i wcielone w życie Słowo Ewangelii to dowody, że Jezus żyje i działa w świecie. Jest niewidzialny, ale dostępny bardziej niż kiedykolwiek przedtem. Jedyna przeszkoda, która nie pozwala działać Chrystusowi to przeciwna wola człowieka. Dlatego Paweł zachęca: „dążcie do tego, co w górze” (II czytanie).
Módlmy się, aby codzienny bieg naszego życia nie oddalił nas od Jezusa. Ale, podobnie jak pęd Apostołów do pustego grobu, był biegiem ku Chrystusowi i z Chrystusem.

ks. Mariusz Rosik