Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

III NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU Rok C (fioletowy) Nr 10 (3 marca 2013)

Wprowadzenie do liturgii

NIEPRZYJĘCIE ŁASKI OZNACZA ZAGŁADĘ

Mojżesz spotyka się z Bogiem pod górą Horeb, zwaną też górą Synaj (I czyt.). Uprzedza w ten sposób późniejsze spotkanie z Panem na tym miejscu wraz z całym ludem. Pod górą Horeb Mojżesz zauważa, że Pan jest wierny swemu ludowi i chce wybawić go z niewoli. Dostrzega też współbraci oraz swoje osobiste powołanie.
Po wydarzeniu spod góry Horeb Mojżesz oddaje wszystkie swe siły ludowi, który doświadcza wielkich znaków (II czyt.). Niestety, ani przejście przez morze, ani manna, ani woda ze skały, nie zdołały doprowadzić Izraelitów do wierności Panu. Tymczasem zbawienia nie możemy dostąpić, jeśli słowo Boże nie zmieni naszego życia. Sam ryt przyjmowania sakramentów – jak było w przypadku Koryntian (II czyt.) – nie wystarcza. Trzeba starać się o upodobnienie do Chrystusa.
Potrzebę nawrócenia wspólnotowego oraz indywidualnego ukazuje Jezus, objaśniając tragiczne zdarzenia z tamtych czasów, a także opowiadając przypowieść o nieurodzajnej fidze (Ewang.). Interpretowanie zaistniałych nieszczęść jedynie jako kary za grzechy byłoby pozbawianiem ich funkcji znaków ostrzegawczych. Nawrócenie oznacza dostrzeganie znaków czasu oraz wydarzeń życia, ponieważ wszystko może stać się narzędziem Bożego przemawiania. Nieurodzajne drzewo figowe jest symbolem Jerozolimy, która nie chce się nawrócić. Na szczęście Bóg jest gotów poczekać. Również dla nas nieskorzystanie z czasu łaski i brak nawrócenia oznacza doświadczenie zagłady.

ks. Antoni Paciorek

„Jeśli się nie nawrócicie,
wszyscy tak samo zginiecie”.

(Łk 13,5)