Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

II NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU Rok C (fioletowy) Nr 9 (24 lutego 2013)

Wprowadzenie do liturgii

ABY WIARA BYŁA ŻYWA

Góra Tabor, na której toczy się akcja dzisiejszej Ewangelii, jest miejscem niezwykłym. Wyrasta z płaskiego otoczenia i robi wrażenie swym odosobnieniem. Tu Jezus zabrał swych uczniów – z dala od zgiełku codzienności, z dala od tłumów. Góra Tabor wznosi się 588 m n.p.m., pokonanie drogi na jej szczyt wymaga sporego wysiłku. Zmęczeni uczniowie zasnęli i nie słyszeli słów Mojżesza i Eliasza o odejściu Jezusa w Jerozolimie. Zobaczyli tylko chwałę, światło. Można sobie wyobrazić zachwyt i euforię w ich sercach. Lecz był to tylko dodatek i oprawa do objawienia tajemnicy obecności Boga w Trójcy jedynego. Potem obłok, strach. Obecność Pana jest bliska, a jednocześnie nieuchwytna dla człowieka (por. Hi 9,11).
Często Bóg działa w naszym życiu na sposób dla człowieka niezrozumiały. Mamy Jego obraz w sercu, wydaje nam się, że Go znamy. A Bóg zawsze „wymyka się”. Nie jest to gra, nie jest to poniżanie człowieka. On chce, abyśmy odkrywali Jego obecność, wciąż na nowo, aby nasza wiara była żywa.
W dzisiejszym pierwszym czytaniu Pan Bóg prowadzi z Abrahamem piękny dialog. Gdyby ktoś obserwował tę rozmowę, to byłby pełen podziwu dla bliskiej relacji człowieka i Stwórcy. Zaraz potem Pan w tajemniczy sposób się wycofuje. Abraham zostaje sam z niepewnością, strachem, ciemnością. Bóg dopiero po pewnym czasie przemawia do Abrahama. Czyni to w inny, nowy sposób. Znamy ten lęk, pozorne opuszczenie. Mistycy nazywali go „nocą wiary”. Po tej „nocy” Pan Bóg przychodzi do nas w nowy sposób, a nasza wiara zostaje oczyszczona i ożywiona.

o. Tomasz Słowiński – dominikanin