Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

II NIEDZIELA ZWYKŁA Rok C (zielony) Nr 4 (20 stycznia 2013)

Wprowadzenie do liturgii

JEDNOŚĆ Z MIŁOŚCI, MIŁOŚĆ Z DUCHA

Trwający w Kościele Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan kieruje naszą uwagę na problem jedności. Zwróćmy uwagę na jedność w każdym z nas, w rodzinie, w Ojczyźnie, w Kościele.
Pierwsze czytanie jest jednym z najpiękniejszych tekstów Starego Testamentu. Opisuje tęsknotę Boga za Jerozolimą symbolizującą człowieka. Pragnienie Boga, aby uczynić człowieka człowiekiem, ubrać go w diademy królewskie, wywyższyć, uczynić panem stworzenia, przebóstwić. I „ból Boga”, że tak nie jest, bo człowiek często nie dąży do jedności ze swoim Panem.
W drugim czytaniu św. Paweł przypomina nam, że istnieje pluralizm i wielorakość. Mówi, że można mieć zdania przeciwne, ale kiedy jeden Duch wszystko jednoczy, nie trzeba się obawiać schizmy i podziałów. Można w rodzinie codziennie się spierać, bo mamy często różne temperamenty. Jednak wieczorem trzeba uczynić rachunek sumienia i wypowiedzieć prawdę w miłości. Spojrzeć sobie w oczy, zejść do głębi duszy, do miłości, która jest z Ducha Świętego.
Dzisiejsza Ewangelia mówi o pierwszym znaku Jezusa w Kanie Galilejskiej. Chrystus przybył na gody weselne, aby pokazać, że do małżeństwa, do założenia rodziny i do zgodnego życia w jedności nie wystarczy ludzka miłość, ale jest potrzebna nowa miłość. Opisał ją św. Paweł w hymnie o miłości (1Kor 13,1-13). Apostoł bazował na Jezusowym nowym przykazaniu danym uczniom podczas ostatniej wieczerzy: „Jak Ja was umiłowałem, tak i wy macie miłować jeden drugiego” (J 13,34).
A jak On nas umiłował? Tak, że niczego nie szczędził dla nas, nawet swego życia.

ks. Mariusz Habiniak