Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ NARODZENIA PAŃSKIEGO – Msza w dzień Rok C (biały) Nr 63 (25 grudnia 2012)

Liturgia słowa

Trochę już ochłonęliśmy po nocnej radości z narodzenia Pana Jezusa. Pora teraz rozważyć tę tajemnicę. Co ona dla mnie oznacza? Kim dla mnie jest nowo narodzony Jezus? Liturgia tej Mszy św. ułatwia nam pochylenie się nad tą wielką zagadką. Aby narodzenie Jezusa nie było tylko powierzchowną radością, ale aby było radością w Duchu Świętym. Radością, która przemienia moje życie!

PIERWSZE CZYTANIE (Iz 52,7-10)

„Zwiastun dobrej nowiny”, o którym pisze prorok Izajasz, to narodzony dziś Jezus Chrystus. On przynosi nam Dobrą Nowinę: „głosi pokój”, „zwiastuje dobro”, „obwieszcza zabawienie”. Każdy z nas poniesie tę Dobrą Nowinę dalej, do naszych rodzin, przyjaciół, współpracowników. Wszędzie tam, gdzie jesteśmy, składamy świadectwo o Jezusie słowami, gestami i czynami.

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

O jak są pełne wdzięku na górach
nogi zwiastuna radosnej nowiny,
który ogłasza pokój, zwiastuje szczęście,
który obwieszcza zbawienie,
który mówi do Syjonu:

«Twój Bóg zaczął królować».
Głos! Twoi strażnicy podnoszą głos,
razem wznoszą okrzyki radosne,
bo oglądają na własne oczy
powrót Pana na Syjon.

Zabrzmijcie radosnym śpiewaniem,
wszystkie ruiny Jeruzalem!

Bo Pan pocieszył swój lud,
odkupił Jeruzalem.

Pan obnażył już swe ramię święte
na oczach wszystkich narodów;
i wszystkie krańce ziemi zobaczą
zbawienie naszego Boga.

PSALM [Ps 98,1,2-3ab,3cd-4,5-6,(R.:3c)]

Bóg przez cały Stary Testament zapowiadał, że nie opuści swego narodu. Tym narodem dziś jesteśmy my. Jezus przychodzi i to wielka radość nie tylko dla nas ludzi, ale dla całego wszechświata! „Wołaj z radości na cześć Pana, cała ziemio”. Niech ta sama radość towarzyszy nam, gdy Jezus przyjdzie powtórnie, w swej chwale.

Refren: Ziemia ujrzała swego Zbawiciela.

Śpiewajcie Panu pieśń nową, *
albowiem uczynił cuda.
Zwycięstwo Mu zgotowała Jego prawica *
i święte ramię Jego. Ref.

Pan okazał swoje zbawienie, *
na oczach pogan objawił swą sprawiedliwość.
Wspomniał na dobroć i wierność swoją *
dla domu Izraela. Ref.

Ujrzały wszystkie krańce ziemi *
zbawienie Boga naszego.
Wołaj z radości na cześć Pana, cała ziemio, *
cieszcie się, weselcie i grajcie. Ref.

Śpiewajcie Panu przy wtórze cytry, *
przy wtórze cytry i przy dźwięku harfy.
Przy trąbach i dźwięku rogu, *
na oczach Pana i Króla się radujcie. Ref.

DRUGIE CZYTANIE (Hbr 1,1-6)

Autor Listu do Hebrajczyków przypomina nam o tym, że żyjemy w „dniach ostatnich”. Jezus przekazał nam całe Objawienie Boże, wiemy już wszystko. Chrystus przez Słowo nieustannie nam o tym przypomina, karmi nas Słowem, prowadzi nas Słowem. Misja Jezusa to głoszenie Słowa i ofiara życia za grzechy świata.

Czytanie z Listu do Hebrajczyków

Wielokrotnie i na różne sposoby przemawiał niegdyś Bóg do ojców przez proroków, a w tych ostatecznych dniach przemówił do nas przez Syna. Jego to ustanowił dziedzicem wszystkich rzeczy, przez Niego też stworzył wszechświat.
Ten Syn, który jest odblaskiem Jego chwały i odbiciem Jego istoty, podtrzymuje wszystko słowem swej potęgi, a dokonawszy oczyszczenia z grzechów, zasiadł po prawicy Majestatu na wysokościach. On o tyle stał się wyższym od aniołów, o ile odziedziczył wyższe od nich imię.
Do którego bowiem z aniołów powiedział kiedykolwiek:
«Ty jesteś moim Synem,
Jam Cię dziś zrodził?».
I znowu:
«Ja będę Mu Ojcem,
a On będzie Mi Synem».
Skoro zaś znowu wprowadzi Pierworodnego na świat, powie:
«Niech Mu oddają pokłon
wszyscy aniołowie Boży».

 

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Zajaśniał nam dzień święty,
pójdźcie narody, oddajcie pokłon Panu,
bo wielka światłość zstąpiła dzisiaj na ziemię.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (dłuższa, J 1,1-18)

Przez Słowo Bóg stwarzał świat. Przez Słowo Bóg objawił siebie narodowi Izraela. Przez Słowo Bóg wychowywał i troszczył się o swój naród. I wreszcie Słowo przyszło do ludu w osobie Jezusa Chrystusa. Dlatego dla nas Słowo Boże zapisane w Biblii to nie litery na papierze, to żywe Słowo. Zawsze, gdy czytamy Pismo Święte, przemawia do nas Bóg. Gdy czytamy Ewangelie, przychodzi do nas w Słowie sam Jezus. I rozprasza nasze ludzkie ciemności, bo On jest Światłością!

Słowa Ewangelii według świętego Jana

Na początku było Słowo,
a Słowo było u Boga,
i Bogiem było Słowo.
Ono było na początku u Boga.

Wszystko przez Nie się stało,
a bez Niego nic się nie stało,
co się stało.

W Nim było życie,
a życie było światłością ludzi,
a światłość w ciemności świeci
i ciemność jej nie ogarnęła.

Pojawił się człowiek posłany przez Boga,
Jan mu było na imię.

Przyszedł on na świadectwo,
aby zaświadczyć o Światłości,
by wszyscy uwierzyli przez niego.
Nie był on światłością,
lecz posłanym, aby zaświadczyć o Światłości.
Była Światłość prawdziwa,
która oświeca każdego człowieka,
gdy na świat przychodzi.
Na świecie było Słowo,
a świat stał się przez Nie,
lecz świat Go nie poznał.

Przyszło do swojej własności,
a swoi Go nie przyjęli.

Wszystkim tym jednak, którzy Je przyjęli,
dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi,
tym, którzy wierzą w imię Jego,
którzy ani z krwi,
ani z żądzy ciała,
ani z woli męża,
ale z Boga się narodzili.
Słowo stało się ciałem
i zamieszkało między nami.

I oglądaliśmy Jego chwałę,
chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca,
pełen łaski i prawdy.
Jan daje o Nim świadectwo i głośno woła w słowach: «Ten był, o którym powiedziałem: Ten, który po mnie idzie, przewyższył mnie godnością, gdyż był wcześniej ode mnie». Z Jego pełności wszyscyśmy otrzymali łaskę po łasce. Podczas gdy Prawo zostało nadane przez Mojżesza, łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa. Boga nikt nigdy nie widział. Jednorodzony Bóg, który jest w łonie Ojca, o Nim pouczył.