Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

UROCZYSTOŚĆ NARODZENIA PAŃSKIEGO – Msza w nocy Rok C (biały) Nr 62 (25 grudnia 2012)

Wprowadzenie do liturgii

NIEPOZORNOŚĆ WIELKOŚCI CZY WIELKOŚĆ NIEPOZORNOŚCI?

Może nas zdumiewać kontrast pomiędzy proroctwem Izajasza o narodzeniu „Dziecięcia” a krótką relacją Łukasza o narodzinach Zbawiciela i poselstwie aniołów. Bóg posyła Syna, aby wyzwolił swój lud. W mroczny czas przygnębiającej niewoli, upokarzającej niemocy i zdaniu na łaskę ciemięzców wchodzi Bóg. Rodzi się Dziecię, które jest nadzieją i chwałą Izraela. Nazwą Je „Przedziwny Doradca”, „Bóg Mocny”, „Odwieczny Ojciec”, „Książę Pokoju”. Także aniołowie w orędziu skierowanym do zaspanych pasterzy ogłaszają rzecz niezwykłą i nową. Mówią o narodzinach Zbawiciela Mesjasza. Wyrywają pasterzy z odrętwienia i prowadzą do żłobu dla zwierząt, nad którą całe niebo wyśpiewuje hymn uwielbienia i pokoju.
Wielkie rzeczy, które mają skromny początek. Takie jest działanie Boga: przychodzi, kiedy chce, i działa, jak chce. Nieoczekiwanie. Niezgodnie z zasadami ludzkiej logiki i niespodziewanie. Bóg czyni wielkie rzeczy przez to, co wydaje się niepozorne, bez znaczenia i małe. Okazuje swą potęgę i majestat przez skromne znaki.
Przeżywając kolejny raz Boże Narodzenie, pomyślmy o naszym doświadczeniu Pana. Także nam Bóg ofiarowuje Dziecię, które jest Zbawicielem i Księciem Pokoju. Przychodzi do nas nie w nadzwyczajnych znakach, budzących przerażenie i obawy. Przychodzi – ośmielając nas – swoją bezbronnością dziecka, kruchością i ubóstwem. Przyjmijmy Go i pozwólmy Mu działać w naszym życiu na Jego sposób.

ks. Zbigniew Sobolewski

„Syn został nam dany”.
(Iz 9,5)