Wprowadzenie    Liturgia słowa    Katecheza    Rozważanie

XXXI NIEDZIELA ZWYKŁA Rok B (zielony) Nr 54 (4 listopada 2012)

Wprowadzenie do liturgii

„SŁUCHAJ” I „BĘDZIESZ MIŁOWAŁ”

Jaki sens mają dziś dla nas Boże przykazania? Czy znamy je i rozumiemy? Czy staramy się odnieść je do naszego życia i pojąć ich znaczenie?
Według Jezusa najważniejsze z przykazań zaczyna się od polecenia „Słuchaj!”, bo wszelkie nakazy Boże mają znaczenie tylko wtedy, gdy uznajemy, że warto jest słuchać Pana. Dopiero wówczas, gdy wierzymy w Jego miłość i dostrzegamy, że On stworzył nas dla „królestwa Bożego”, czyli dla życia pełnego i szczęśliwego, które nigdy się nie kończy i nie przynosi rozczarowań, możemy przyjąć, że On jest naszym jedynym Panem i odpowiedzieć miłością na miłość, która została nam ofiarowana.
Celem Bożych przykazań nie są całopalenia i ofiary, nie jest nim również wysiłek, którego one od nas wymagają. Przykazania mają sens, kiedy stają się dla nas szkołą miłości Boga i bliźniego. Starotestamentowe przykazanie przeradza się w „nowe przykazanie”, kiedy Jezus, składając ofiarę ze swojego życia, wzywa nas do wzajemnego umiłowania według miary Jego miłości do nas (zob. J 13,32-35).
Boże przykazania sprowadzają się do dwóch postaw: „Słuchaj!” i „Będziesz miłował!”. A zatem należy przede wszystkim słuchać i kochać Boga, przemieniając według Jego słowa własne serce, pragnienia, umysł i wolę. A następnie powinno się kochać drugiego człowieka, czyli starać się obdarzyć go tym wszystkim, czego pragnie się dla siebie samego.
Chrystus chce nas prowadzić tą drogą jako nasz przewodnik i kapłan, który zawsze żyje i wstawia się za nami.

ks. Mariusz Górny – paulista

„Panie, opoko moja i twierdzo”.
(Ps 18,3)